Μηχανολόγου – ηλεκτρονικού

Η επιλογή του ύψους εγκατάστασης

Το ύψος στο οποίο πρέπει να τοποθετηθεί μια εξωλέμβια μηχανή στον καθρέπτη ενός οποιουδήποτε σκάφους, αποτελεί την πιο σημαντική παράμετρο. Από το ύψος αυτό εξαρτάται η σωστή εκμετάλλευση της ισχύος, η καλή λειτουργία και οικονομία σε καύσιμο, η ομαλή και ασφαλής πλεύση και βέβαια η μακροζωία της μηχανής.

Στα ταχύπλοα σκάφη, το ύψος εγκατάστασης είναι συνάρτηση της ταχύτητας και κάποιων άλλων παραμέτρων και πρέπει να επιλέγεται με μεγάλη προσοχή. Σε περίπτωση λανθασμένης εκτίμησης, αντί για τα θετικά αποτελέσματα που επιδιώκουμε, μπορεί να έχουμε πολύ άσχημα αρνητικά αποτελέσματα, ειδικά όταν το σκάφος θα κινηθεί σε πολύ υψηλές ταχύτητες.

Το ύψος στο οποίο θα τοποθετηθεί μια μηχανή στον καθρέπτη ενός σκάφους, καθορίζει στην ουσία τη θέση που θα βρίσκεται η έλικα σε σχέση με τη γάστρα (ή καρένα), άρα και το βάθος στο οποίο θα λειτουργεί αυτή σε σχέση με την επιφάνεια του νερού. Και επειδή το βάθος αυτό αλλάζει αντιστρόφως ανάλογα με την ταχύτητα, είναι ευνόητο ότι στα ταχύπλοα σκάφη, υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος η έλικα να ξενερίζει στις υψηλές ταχύτητες ή με κυματισμό και να έχουμε ανεπιθύμητες συνέπειες όπως π.χ. βλάβη της ρεβέρσας, βλάβη του κινητήρα, κόψιμο άξονα, κ.ά.

Οι προδιαγραφές κάθε μάρκας μηχανής – που δεν διαφέρουν από εταιρεία σε εταιρεία- καθορίζουν το ύψος εγκατάστασης μια εξωλέμβιας μηχανής για κάθε είδους πλωτό μέσον και απαιτούν έναν καθρέπτη με ορισμένη κλίση και ύψος, ανάλογα με τη μηχανή που πρόκειται να τοποθετηθεί, δηλαδή κοντή, μακριά, πολύ μακριά κ.λπ.

Δεν θα ασχοληθούμε με την κλίση του καθρέπτη όπου τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η κλίση αποτελεί μια σταθερή παράμετρο για όλους τους κατασκευαστές, οι οποίοι παραδίδουν τα σκάφη με καθρέπτη 13^ο έως 15^ο (μοίρες) ως προς την κάθετο (ή 103^ο έως 105^ο ως προς την καρένα) για να μπορεί να αλλάζει η κλίση της μηχανής προς τα μέσα (trim in) ή προς τα έξω (trim out).

Σε ότι αφορά στα ταχύπλοα σκάφη, όπως αναφέραμε παραπάνω, οι προδιαγραφές καθορίζουν το ύψος εγκατάστασης μια μηχανής ανάλογα με την προβλεπόμενη μέγιστη τελική ταχύτητα. Η ταχύτητα αυτή αναφέρεται σε πίνακες για κάθε μηχανή χωριστά, σε συνδυασμό με το μέγεθος, το βάρος και την έλικα που πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Βασικά σημεία αναφοράς για την εγκατάσταση της μηχανής στο επιθυμητό ύψος είναι η καρένα του σκάφους και η «πλάκα» του ποδιού (ρεβέρσας) της μηχανής, το λεγόμενο antiventilation plate, που βρίσκεται πάνω από την έλικα και χρησιμεύει για να μην παίρνει αέρα η έλικα. Η θέση μηδέν, από την οποία μετριέται το ύψος εγκατάστασης μιας μηχανής, είναι όταν η «πλάκα» και η καρένα του σκάφους βρίσκονται στην ίδια ευθεία, όπως φαίνεται στο σχήμα. Η θέση μηδέν προβλέπεται για ταχύτητες μέχρι και 45 κόμβους για όλα τα ταχύπλοα σκάφη.

Για ταχύτητες πάνω από τους 45 κόμβους η θέση της «πλάκας» μπορεί να είναι αρκετά ψηλότερα από την ευθεία της καρένας του σκάφους και να φθάσει μέχρι και τις 6 ίντσες (15 εκατοστά), όταν μοναδική επιδίωξή μας είναι η μέγιστη τελική ταχύτητα, όπως είναι στα αγωνιστικά σκάφη, και η ταχύτητα αυτή προβλέπεται να είναι – με βάση τους πίνακες ή με υπολογισμό – πάνω από 60 και μέχρι 75 κόμβους. Βέβαια στην περίπτωση αυτή είναι απαραίτητη και η χρήση ειδικής έλικας.

Όμως για ποιο λόγο να βάζουμε τη μηχανή όλο και πιο ψηλά όσο μεγαλώνει η ταχύτητα και δεν υπάρχει μια ορισμένη μόνο θέση; Είναι εντελώς αναγκαίο αυτό; Τι πρόκειται να κερδίσουμε και τι πρόκειται να χάσουμε;  Πριν κάνουμε μια εκτίμηση, ας δούμε τι αναφέρουν οι προδιαγραφές.

Τα βασικά πλεονεκτήματα

-Ανεβάζοντας τη μηχανή ψηλότερα, μειώνεται η αντίσταση του ποδιού μέσα στο νερό και αυξάνεται η ταχύτητα του σκάφους. Η αύξηση αυτή είναι περίπου ένα (1) μίλι για κάθε 1 ίντσα (2,5 εκατοστά) ανύψωσης της μηχανής από τη θέση μηδέν και για ταχύτητες από 60 κόμβους και πάνω. Για ταχύτητες μικρότερες η αύξηση της ταχύτητας είναι αρκετά μικρότερη.

- Μειώνονται οι ροπές στο σκάφος και στο τιμόνι, το οποίο γίνεται πολύ ελαφρύτερο στην οδήγηση, διότι ελαττώνεται ο όγκος του ποδιού που βρίσκεται μέσα στο νερό και είναι τιμόνι του σκάφους.

- Αποφεύγεται το πολύ σπρέι που δημιουργείται πίσω από το σκάφος στις υψηλές ταχύτητες.

Τα μειονεκτήματα

-Με τη μηχανή ψηλότερα υπάρχει φόβος υπερθέρμανσής της από έλλειψη νερού ψύξης, αφού η εισαγωγή του βρίσκεται στο πόδι.

-Η μηχανή ψηλά δεν ενδείκνυται για βαριά σκάφη. Συχνά, ένα φορτωμένο σκάφος δυσκολεύεται να πλανάρει.

-Οι στάνταρ έλικες είναι ακατάλληλες και χρειάζεται ειδική αντισπηλαιωτική έλικα, η οποία είναι πολύ ακριβότερη .

-Αυξάνονται οι κραδασμοί που μειώνουν την άνεση και μπορεί να δημιουργήσουν μηχανικά προβλήματα, όπως λασκάρισμα εξαρτημάτων κ.α.

Απ’ όλα τα παραπάνω βλέπουμε πως το σημαντικότερο πλεονέκτημα τελικά είναι ένα κέρδος σε ταχύτητα, αρκετά μεγάλο στις υψηλές ταχύτητες, μικρότερο στις χαμηλές και με αντίτιμο κάποιο ρίσκο. Θα πρέπει ακόμη να λάβουμε υπόψη ότι τα ύψη και οι ταχύτητες που αναφέρονται στις προδιαγραφές είναι οριακά και λαμβάνονται κάτω από ιδανικές συνθήκες όπως :

Άνεμος : Μηδέν (0) Μποφόρ. Κατάσταση θάλασσας : Ήρεμη, ύψος κύματος μηδέν (0).

Πρακτικά, τέτοιες ιδανικές συνθήκες δεν υπάρχουν για τα διάφορα σκάφη που κυκλοφορούν στις θάλασσές μας και πολύ λίγα από αυτά μπορούν να αναπτύξουν  μέγιστες ταχύτητες μεγαλύτερες των 45 κόμβων ειδικά δε όταν υπάρχει κυματισμός.

Το ύψος λοιπόν τοποθέτησης της μηχανής για τα κοινά ταχύπλοα, θα πρέπει να προσδιορίζεται αφού συνεκτιμηθούν και οι παράμετροι, οι οποίες αφορούν στις καιρικές συνθήκες που επικρατούν συνηθέστερα στην περιοχή των πλόων τους.

Δυστυχώς πολλοί εγκαταστάτες μηχανών, είτε λόγω παρερμηνείας των προδιαγραφών είτε λόγω αδυναμίας εκτίμησης ( και συνεκτίμησης) των διαφόρων παραμέτρων, τοποθετούν τις μηχανές σε πολύ μεγάλο – ακόμη και παράλογο – ύψος, σε κάθε είδους σκάφος και για οποιαδήποτε χρήση, πιστεύοντας ότι έτσι θα κερδίσουν πολλά μίλια σε ταχύτητα. Αυτό όμως οδηγεί πολύ συχνά όχι μόνο σε κακή συμπεριφορά του σκάφους, όταν υπάρχει κυματισμός αλλά και σε σοβαρές βλάβες της ρεβέρσας ή του κινητήρα.

Στην πράξη αποδεικνύεται ότι για όλα τα σκάφη με γάστρα με μικρό «V» ή χωρίς, ή «πλάκα» πρέπει να είναι στη θέση μηδέν (σε ευθεία με την καρένα) ακόμη και για ταχύτητες πάνω από 45 κόμβους για να μην υπάρχουν προβλήματα πλεύσης ή μηχανικά. Για σκάφη με βαθύ «V» και για ταχύτητες μέχρι 45 κόμβους η «πλάκα» μπορεί να είναι σε ύψος μισής ίντσας (1,25 εκατοστά). Για ταχύτητες μεγαλύτερες από 45 κόμβους ένα ύψος 2 ίντσες (5 εκατοστά περίπου) είναι απόλυτα ικανοποιητικό και ασφαλές.

Δεν χρειάζονται ακροβατισμοί. Το κέρδος δεν είναι τελικά τόσο μεγάλο ώστε να διακινδυνεύει κανείς μια οριακή εγκατάσταση. Αυτή μπορεί να είναι καλή για τα αγωνιστικά σκάφη όπου μόνη επιδίωξή μας είναι η μέγιστη δυνατή ταχύτητα για περιορισμένο χρόνο και ένας καλός τερματισμός με οποιοδήποτε κόστος.

Μπείτε τώρα στο ανανεωμένο site www.lalizas.gr αντλήστε αναλυτικές και χρήσιμες πληροφορίες όσον αφορά τις δραστηριότητες της LALIZAS και περιηγηθείτε  σ΄ένα πλούσιο κόσμο ναυτιλιακών προϊόντων on line, μέσα από το ψηφιακό κατάλογο LALIZAS.

Συναγρίδα  -Dentex  dentex. Ένα ψάρι τρόπαιο , ένα ψάρι όμορφο, δυνατό, με πανέμορφους χρωματισμούς και σουβλερά δόντια.  Είναι ψάρι που μπορεί να φτάσει το ένα μέτρο μήκος και τα δεκατέσσερα κιλά βάρος. Αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο των μικρόψαρων και των μαλακίων, αλλά και διακαή πόθο για αρκετούς ψαράδες. Η συναγρίδα είναι ψάρι το οποίο πολύ συχνά κινείται κοπαδιαστό σε πετρώδεις περιοχές, ενώ ξέρει πολύ καλά να στήνει τα καρτέρια της κοντά σε μονόπετρα και απότομες εναλλαγές του βυθού, όπου τα θύματα της ασχολούνται με τη βοσκή πάνω στις πέτρες.

Συνήθως τη βρίσκουμε σε βάθος από 15-50 μέτρα, ενώ υπάρχουν αναφορές σύμφωνα με τις οποίες πιάστηκαν ψάρια από 2-200 μέτρα. Σε εκείνα λοιπόν τα σημεία οι συναγρίδες καραδοκούν ως σκιές σε κάποια απόσταση και  μόλις τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία, επιτίθενται με απότομες και γρήγορες κινήσεις, με σκοπό να πάρουν ένα κομμάτι ή όλο τους το θύμα. Το πρώτο χτύπημα που επιφέρουν στο θύμα τους είναι βίαιο και απότομο με σκοπό είτε να το πληγώσουν θανάσιμα είτε να το σακατέψουν και να το αποτελειώσουν στην συνέχεια. Τα σουβλερά τους δόντια κλείνουν αστραπιαία και κόβουν ότι βρεθεί ανάμεσά τους.

Το ψάρεμα της συναγρίδας με τη μέθοδο της συρτής προϋποθέτει κάποια επιπρόσθετα μέτρα προκειμένου να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα με αυτό το σπουδαίο θηρευτή.

Καταρχήν, να πούμε ότι το δύσκολο μέρος στο ψάρεμα αυτό δεν είναι να ελέγξουμε τη μαχητικότητα του ψαριού, αφού πιαστεί, αλλά να καταφέρουμε να δολώσουμε σωστά το δόλωμά μας, για να μπορέσει να πιαστεί στα αγκίστρια. Σε αντίθεση με το μινέρι, το οποίο είναι αρκετά μαχητικό μετά τη σύλληψή του, η συναγρίδα δεν προβάλλει τόση αντίσταση. Οι φορές όμως που ανεβάζουμε επάνω στο σκάφος το δόλωμα διαμελισμένο από τα δόντια της, είναι αμέτρητες.

Η συναγρίδα θέλει να σκορπίσει άμεσα το θάνατο στα θύματά της, έτσι επιλέγει να επιτεθεί είτε από το κεφάλι είτε στη μέση του κορμού. Ένα χτύπημα στο κεφάλι θα αποκεφαλίσει το μαλάκιο ή το ψάρι και θα της δώσει την άνεση στη συνέχεια να τελειώσει το γεύμα της με την ησυχία της.

Ο πρώτος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε λοιπόν στο ψάρεμα της συναγρίδας είναι να χτυπήσει  το δόλωμά μας από το κεφάλι και να μας κόψει τη μισίνα με την οποία είναι δεμένο το αγκίστρι. Για να αποφύγουμε αυτό το ρίσκο εκείνο που μπορούμε να κάνουμε όταν ψαρεύουμε, κυρίως συναγρίδες, είναι να χρησιμοποιούμε ειδικό συρματόσχοινο για να δολώσουμε το δόλωμά μας. Η χρήση λεπτού αλλά ανθεκτικού συρματόσχοινου δεν επηρεάζει καθόλου την πλευστότητα του δολώματός μας είτε αυτό είναι μαλάκιο είτε είναι ψάρι.

Ο δεύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε στο ψάρεμα της συναγρίδας είναι να χτυπήσει το ψάρι το δόλωμά μας σε σημείο όπου δεν το καλύπτει κάποιο αγκίστρι (συχνό φαινόμενο). Σε τέτοια περίπτωση θα παρατηρήσουμε ότι λείπει ένα κομμάτι από το δόλωμά μας, ενώ μπορεί να μην χτυπήσει καν το καλάμι.  Όταν ψαρεύουμε και θέλουμε να έχουμε ανάμεσα στα υποψήφια ψάρια και τη συναγρίδα, πρέπει να φροντίζουμε να βάζουμε αγκίστρι σε  ικανοποιητικές αποστάσεις  σε όλο το μήκος του δολώματος, από το κεφάλι και τη μέση μέχρι το τέλος, με περισσότερη έμφαση στο κεφάλι και το άνω μέρος του κορμού. Εάν το δόλωμα μας είναι μεγάλο με μέγεθος πέραν των 15-20 εκ., μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε και τέταρτο αγκίστρι. Εάν τραβάμε νωπό ψάρι (σφύρνα, κολιό κ.τλ) το κεφάλι πρέπει να  είναι στραμμένο  προς το σκάφος , ενώ στην περίπτωση που τραβάμε σουπιά και καλαμάρι το κεφάλι πρέπει να είναι προς την αντίθετη πλευρά, γεγονός που βοηθά να μην υποψιαστεί η συναγρίδα την  παγίδα και να χτυπήσει το δόλωμά μας. Φυσικά έχουν γίνει αρκετές αναφορές για συναγρίδες που πιάστηκαν με συρτή βυθού και δόλωμα τεχνητό ψαράκι, συνήθως πρασινωπού χρώματος. Σε μια τέτοια περίπτωση όμως, καθώς το τεχνητό ψαράκι ρυμουλκείται  από συγκεκριμένο σημείο, δεν  υπάρχουν επιπρόσθετα κομμάτια μισίνας ή σύρματος για να προκαλέσουν δυσπιστία στο ψάρι ότι κάτι τρέχει με το υποψήφιο θύμα του.

Ένα άλλο φαινόμενο, κάπως παρεξηγημένο, το οποίο παρατηρείται, είναι η διαπίστωση ότι λείπουν κομματάκια από τα πλοκάμια των μαλακίων, όταν τα ρυμουλκούμε και τα βγάζουμε  επάνω στο σκάφος. Το πιο πιθανό είναι ότι δεν έχουν φαγωθεί από συναγρίδα αλλά από άλλα μικρόψαρα,  ακόμη και μικρά φαγκριά. Η συναγρίδα θα φροντίσει να αφαιρέσει ένα μεγάλο κομμάτι από το δόλωμά μας, εάν δεν αγκιστρωθεί.

Στα καταστήματά μας θα βρείτε ενδεικτικά, είδη ναυσιπλοΐας έως -35%, καλύμματα & θήκες μπαλονιών έως -41%, ρευματολήπτες & πρίζες έως -41%,  λαμπάκια σκαφών LED έως -41% και ηλεκτρονικό εξοπλισμό σκάφους έως -25%

Αναζητήστε τα στα καταστήματά μας και προλάβετε τις πιο απίθανες ευκαιρίες.

Μπορείτε επίσης να κάνετε τις αγορές σας ηλεκτρονικά μέσω του site μας στο: www.marinastores.gr

Κατάστημα Πειραιά

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 4177020

Δευτέρα-Παρασκευή 08:30-20:30 και Σάββατο 08:30:16:30

Κατάστημα Γέρακα

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 210 6617910

Δευτέρα-Παρασκευή 08:30-20:30 και Σάββατο 08:30:16:30

Κατάστημα Θεσσαλονίκης

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 417858

Δευτέρα-Παρασκευή 08:30-20:30 και Σάββατο 08:30:16:30

Κατάστημα Πάτρας

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2610 462065

Δευτέρα – Τετάρτη 08:30-14:30

Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή 08:30-14:00 & 17:30-21:00
Σάββατο 08:30-15:00

Στην τελετή παρευρέθηκαν όλα τα στελέχη της εταιρείας από όλα τα τμήματα (Marketing, MARINA Stores, Franchise, Commercial, Recreational, Purchasing, IT, Logistics, Production, Accounting, R & D, HR).

Πριν από την κοπή της πίτας ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου κ. Σταύρος Λάλιζας ευχήθηκε στους παριστάμενους για τη νέα χρονιά και έκανε ένα μικρό απολογισμό για τις δραστηριότητες και επιτυχίες του 2011.

Με αφορμή τα 30 Χρόνια στη ναυτιλιακή αγορά ο κ. Λάλιζας αναφέρθηκε στην πορεία της εταιρίας μέσα από τις επιτυχίες, τις προκλήσεις και τις δυσκολίες και επισήμανε τη σημαντικότητα της ομαδικότητας και στήριξης των ανθρώπων της LALIZAS.

Η τελετή συνεχίστηκε με την κοπή της πίτας όπου ο κ. Λάλιζας βράβευσε:

• Το IT και το HR ως τα καλύτερα Τμήματα της Χρονιάς
• Το Διευθυντή Πωλήσεων κ. Τάσο Γαλανάκη ως το καλύτερο Υπάλληλο του Μήνα και
• Την Account Manager για τις Σκανδιναβικές Χώρες κ. Κωνσταντίνα Θεοδωρίδου ως την καλύτερη Πωλήτρια του Χρόνου.

Θα παρουσιαστούν επιτυχημένα προϊόντα επιλογής της εταιρίας. Περίπτερο αριθμός 907 στο hall 9.  Με πολύ χαρά περιμένουν τους επισκέπτες οι άνθρωποι της Μαρατσίνος ΑΕ.

Δ.Μαρατσίνος ΑΕ

Αριστοτέλους 3, ΄Αλιμος 174 55,

τηλ. 210 9854770, φαξ 210 9854690-1

sales@marcruising.com

www.marcruising.com

Εθελοντή Ορνιθολογικής

Οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, ιδιαίτερα αυτές που αναπτύχθηκαν απότομα και άναρχα, έχουν κατηγορηθεί πολλάκις ως «απάνθρωπες» και παρόλο που εκατομμύρια άνθρωποι μένουν εκεί, έχουν πάψει να θεωρούνται ιδανικός τόπος διαβίωσης για το ανθρώπινο είδος. Πόσο μάλλον, θα υποθέσει κανείς, για τα άγρια ζώα και πουλιά…

Και όμως! Ακόμα και στην έρημο από τσιμέντο που λέγεται Αθήνα, υπάρχουν πλήθος μικρών ή μεγαλύτερων οάσεων πρασίνου που προσελκύουν μεγάλη ποικιλία άγριων πουλιών. Ορισμένα είδη προϋπήρχαν στις πρώην αδόμητες εκτάσεις και κατάφεραν να «στριμωχτούν» σε όσους χώρους απέμειναν. Πιο χαρακτηριστικά είναι η Καρδερίνα, ο Φλώρος, και ο Σπίνος. Αρκετά είδη, όμως, ήρθαν στις πόλεις προσελκυσμένα από την έλλειψη φυσικών εχθρών και την ευκολία εύρεσης τροφής. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα εποικιστών αποτελούν τα τρία διαφορετικά είδη Σταχτάρας τα οποία έχουν βρει στις ρωγμές των κτιρίων ιδανικό μέρος φωλιάσματος, τα χελιδόνια που χτίζουν τις φωλιές τους στα σπίτια μας, το Κοτσύφι που πλέον είναι πολυάριθμο, εκμεταλλευόμενο κάθε πιθαμή ελεύθερου χώρου και η Καρακάξα που και αυτή έχει βρει καταφύγιο σε πάρκα και πλατείες, τρεφόμενη με οτιδήποτε της προσφέρει ο ανθρώπινος «πολιτισμός». Οι πιο πρόσφατα αφιχθέντες Τσαλαπετεινοί εξαπλώνονται και αυτοί με γρήγορους ρυθμούς, ενώ πολλοί Κοκκινολαίμηδες προτιμούν πια να φωλιάζουν σε πάρκα και μεγάλους κήπους παρά να επιστρέψουν σε ορεινά δάση που ήταν και ο φυσικός τους χώρος.

Και, φυσικά, δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον πρώτο «διδάξα», τη Δεκοχτούρα, που σε αντίθεση με τα περιστέρια των πόλεων, που προέρχονται από τυχαίες ή ηθελημένες απελευθερώσεις, είναι άγριο πουλί που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον την ανθρώπινη παρουσία και πλέον αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρωπόφιλης ορνιθοπανίδας.

Το χειμώνα οι αριθμοί των πουλιών αυξάνουν κατακόρυφα καθώς πολλά είδη καταφθάνουν από το βορρά προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη ζέστη και τη μειωμένη παρουσία φυσικών θηρευτών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι τα Ψαρόνια τα οποία μπορούμε να δούμε κατά χιλιάδες να κουρνιάζουν σε μεγάλα δέντρα, και το πρωί να αναχωρούν για τα χωράφια των Μεσογείων… Άλλοι πολύ κοινοί επισκέπτες είναι η Λευκοσουσουράδα και Σταχτοσουσουράδα, ο Καρβουνιάρης, ο Δεντροφυλλοσκόπος (που μπορεί να επισκεφτεί ακόμα και τις γλάστρες των μπαλκονιών μας!). Αυτή την εποχή μπορούμε να δούμε αρκετά συχνά και αρπακτικά όπως το Ξεφτέρι και τον Πετρίτη που προσελκύονται από τα πλήθη των πουλιών.

Το ίδιο φαινόμενο ισχύει και κατά τη μετανάστευση, όπου υπάρχουν μέρες που κύματα πουλιών περνούν πάνω από την πόλη (π.χ. Μελισσοφάγοι) ή αναζητούν τροφή και ξεκούραση σε κήπους και πάρκα (Μυγοχάφτες, Φυλλοσκόποι). Το αγαπημένο κελάηδημα του Αηδονιού ακούγεται την άνοιξη, ακόμα και σε νησίδες πολύβουων λεωφόρων, ενώ αν κάποιος είναι παρατηρητικός και επίμονος μπορεί να δει μεγάλα αρπακτικά όπως το Φιδαετό και το Σφηκιάρη να διασχίζουν την πόλη συνεχίζοντας το μεγάλο τους ταξίδι προς το βορρά ή το νότο (ανάλογα την εποχή).

Η μεγάλη αποκάλυψη όμως της πλούσιας ορνιθοπανίδας που μπορεί να υποστηρίξει μια μεγάλη πόλη γίνεται όταν επισκεπτόμαστε τους μεγάλους αδόμητους χώρους, όπως είναι το Πάρκο «Α. Τρίτσης» στο Ίλιον, οι λόφοι Λυκαβηττού και Φιλοπάππου και ο Εθνικός Κήπος στο κέντρο της Αθήνας. Σχεδόν 200 διαφορετικά είδη έχουν καταγραφεί στις προαναφερθείσες περιοχές, από πολύ κοινά (Καλόγερος, Σκαρθάκι) έως και εξαιρετικά σπάνια και απειλούμενα (π.χ. Βαλτόπαπια και Μαυροπελαργός!).

Όλα αυτά τα θαυμαστά γίνονται στην πλέον πυκνοκατοικημένη πόλη της Ελλάδας με πληθυσμό που πλησιάζει τα τέσσερα εκατομμύρια. Στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις τα πράγματα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακά. Στη Θεσσαλονίκη για παράδειγμα μια βόλτα στην παραλία το χειμώνα μπορούμε να δούμε Αργυροπελεκάνους, Λαμπροβούτια και Θαλασσοπρίστες, σε ρεματιές και πάρκα κυκλοφορούν Βαλκανικοί Δρυοκολάπτες, ενώ επιβιώνει ακόμα και η Καμπίσια Πέρδικα στους ελάχιστους ανοιχτούς χώρους που έχουν γλυτώσει την δόμηση. Τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο πλούσια αν επισκεφτούμε τα περιαστικά δάση όπως το Σέιχ Σου.

Τα Ιωάννινα και η Καστοριά που έχουν την τύχη να αναπτύσσονται δίπλα σε λίμνες είναι ακόμα πιο ιδανικά για τα πουλιά. Καθώς σε αυτές τις πόλεις υπάρχουν ακόμα μεγάλες αδόμητες εκτάσεις (καλλιέργειες, δάση και άλση) όπου ο αριθμός των ειδών που μπορούν να παρατηρηθούν είναι πολύ μεγάλος. Τα Ιωάννινα για παράδειγμα είναι σημαντική περιοχή για το σπάνιο Κιρκινέζι, ενώ στην Καστοριά φωλιάζουν στη λίμνη ανάμεσα στα άλλα και οι σπάνιες Λαγγόνες, σε απόσταση αναπνοής από την πόλη.

Οι πόλεις μας, λοιπόν, ακόμα και αν δεν αποτελούν πρότυπο ορθολογικής ανάπτυξης και οικολογικής σχεδίασης μπορούν και φιλοξενούν ένα σημαντικό αριθμό άγριων πουλιών. Φανταστείτε πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα για την άγρια ζωή (αλλά και γι’ εμάς) αν γίνει σωστός πολεοδομικός σχεδιασμός που να προβλέπει περισσότερους πράσινους χώρους όταν επεκτείνεται μία πόλη ή αν μπορέσουν να γίνουν παρεμβάσεις στους ήδη υπάρχοντες αστικούς χώρους προς την κατεύθυνση της αναστροφής της τσιμεντοποίησης κάθε αδόμητου οικοπέδου…

Μέσα από το σημερινό μας άρθρο θα κάνουμε μια προσπάθεια περιγραφής της πορείας ή κατεύθυνσης αν θέλετε ενός ελεύθερου  δύτη σε συνάρτηση με την σχέση του με το υγρό στοιχείο.

Το ταξίδι ενός ελεύθερου δύτη  διαμέσου των χρόνων μέσα στο υγρό στοιχείο προϋποθέτει κάποια βασικά ψυχοσωματικά χαρακτηριστικά όπως: μεγάλη υπομονή, αγάπη για αυτό που κάνει, ευαισθησία στα θέματα προστασίας του ενάλιου πλούτου και το δικαίωμα να επιλέγει τι θήραμα θα κυνηγήσει με θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα.

Όταν κάποιο ή κάποια από τα πιο πάνω δεν τον συμπορεύουν πλέον στο ταξίδι που ακολουθεί τότε σύντομα θα το διακόψει  γιατί βαρέθηκε να κάνει αυτό που έκαναν οι γνωστοί και οι φίλοι του. Αφού ένιωθε ότι δεν τον γέμιζε κάτι από αυτή την δραστηριότητα.

Το ταξίδι πάλι σταματά εφόσον οικονομικά δεν μπορεί να ξοδεύει  άλλα χρήματα γιατί πιστεύει ότι η θάλασσα του οφείλει σε αντάλλαγμα ψάρια ή άλλους οργανισμούς που θα πωλήσει (παράνομα) για να αντικαταστήσει μια φόρμα κατάδυσης ή κάποιο άλλο μέρος του εξοπλισμού του.

Τέλος το ταξίδι ίσως σταματήσει όταν ”ξυπνήσει” στα χέρια ενός συντρόφου (ζευγαριού) στην επιφάνεια μετά από περιστατικό υποξίας. Όπου τα γιατί παραμένουν για εκείνον βαθιά και αναπάντητα και ίσως τον οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι αυτό είναι σημάδι του θεού και πρέπει να ξεκινήσει άμεσα ιεραποστολικό έργο.

Το ταξίδι ενός δύτη στη θάλασσα διαμέσου των χρόνων είναι πιστεύω από τις ωραιότερες εμπειρίες που μπορούμε να βιώσουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Κάθε φορά λίγο, ή πολύ διαφορετικό. Κάθε φορά η εναλλαγή των συναισθημάτων, η καλή μέρα η κακή μέρα, η τυχερή μέρα, η άτυχη μέρα. Οι εικόνες που βλέπεις και θέλεις να τις μοιραστείς με πολύ δικούς σου ανθρώπους που ίσως τελικά να ανήκουν μόνο σε σένα.

Το ταξίδι μπορεί να μην συνοδεύεται με τρομερές επιδόσεις και ψάρια τρόπαια αλλά με παρέα χιλιαπλάσιας αξίας των πιο πάνω. Είναι γνωστό ότι οι πραγματικές και το τονίζω πραγματικές φιλίες δεν κλονίζονται με τα βάθη, τους χρόνους και τα ψάρια.

Το παραμύθι

Παντού υπάρχει και θα συνεχίσει διαμέσου των αιώνων να υπάρχει γιατί πάντα θα υπάρχουν ανθρώπινες αδυναμίες. Οι ευάλωτοι χαρακτήρες, οι ευκολόπιστοι πλην τίμιοι άνθρωποι  σε αυτό τον κόσμο όπου θα κρεμαστούν από το παραμύθι του εύγλωττου παραμυθά και από τα καλοστημένα σενάρια εικονικής πραγματικότητας που πλάθει.

Μια φωτογραφία, ένα άρθρο, μια κουβέντα ανάμεσα σε μικρές ομάδες ανθρώπων με λίγη ή και καθόλου πείρα στη θάλασσα θα ξυπνήσουν το ένστικτο του.

Τα ερωτήματα εσωτερικά πολλά, αλλά βγαίνουν με φειδώ προς τα έξω μην διαταράξουν την σχέση με τους παραμυθάδες.

Άπιαστα όλα, από την υδροβιότητα μέχρι και το τελευταίο εξάρτημα ή ιδιοτροπία του εξοπλισμού.

Η εκτίμηση προς τα άτομα τους μεγάλη και η προσφορά για βοήθεια σε αυτούς δεδομένη.

Η μερίδα αυτή των ανθρώπων που θα συνεχίσει να υπάρχει για πάντα καταλήγει σε δυο επιλογές.

Α. Στην προσπάθεια κλωνοποίησης σε συνάρτηση με την χρήση του ειδικού εξοπλισμού του ήρωα του παραμυθιού και την ευκαιρία να παίξουν για λίγο ρόλους κομπάρσου και ένθερμου υποστηρικτή του ήρωα τους όταν αυτό καταστεί δυνατό.

Β. Την συνεχιζόμενη στασιμότητα σε σχέση με την συνάρτηση χρόνου/ προσαρμογής στην θάλασσα. Τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα ή και μερικώς τεκμηριωμένες απαντήσεις από τους παραμυθάδες γνωστούς ή ”φίλους” τους φέρνουν σε απόγνωση ερωτήσεις του τύπου μα είναι δυνατόν να κάνω μετά βίας 60sec υποβρυχίως και ο μικρός ανιψιός μου που χθες ξεκίνησε να κάνει άνετες βουτιές 90sec;

”Κάτι κάνω λάθος” δεν γίνεται αλλιώς.

Κάπου εδώ έρχεται να προστεθεί και η εκπαίδευση.

Ίσως πριν από 8-10 χρόνια στο άκουσμα ότι ”κάποιος” εκπαιδευτής θα εκπαιδεύσει άλλους, να κατακρινόταν σφόδρα.

Αφού κάτι νεοεισερχόμενο στην κοινωνία θέλει το χρόνο προσαρμογής του με αυτήν. Εν έτη 2011 η λέξη εκπαίδευση στην ελεύθερη κατάδυση δεν είναι καθόλου άγνωστη.

Μέσω των μελών οργανωμένων συνόλων των διαφόρων ιδιωτικών σχολών έχει διαδοθεί σε ολόκληρο το νησί η ιδέα της εκπαίδευσης στην ελεύθερη κατάδυση.

Οι μαθητές που έκαναν σχολεία και αποκόμισαν βιώματα και γνώση παραπέμπουν τους επόμενους υποψηφίους σε νέα σχολεία.

Εδώ οι απορίες λύνονται, η προσοχή και η βοήθεια να ξεπεραστούν δυσκολίες, ή φοβίες παρέχεται μέσα από ασφαλείς πρακτικές. Η άγνοια στους κινδύνους θα αποτελεί παρελθόν σε αυτόν που θα αφομοιώσει τα θεωρητικά και πρακτικά μέρη ενός σχολείου.

Στην διάρκεια της εκπαίδευσης ο δύτης θα ανακαλύψει τις πραγματικές δυνατότητες του όπου με λάθος πρακτικές στο παρελθόν δεν βίωσε.

Η συνάθροιση του με το γκρουπ των εκπαιδευόμενων ίσως σημαδιακή γιατί μπορεί να ανακαλύψει το μελλοντικό του ζευγάρι  στις εξορμήσεις. Η δυνατότητα να δει σε άλλους τι είναι λάθος ή σωστό και η μετέπειτα προσπάθεια για βελτίωση και διόρθωση του, να περάσει από τα σενάρια διάσωσης ενός ελεύθερου δύτη και να τα επαναλάβει αρκετές φορές ώστε να νιώσει εξοικειωμένος με αυτές.

Το πλεονέκτημα να συνεχίσει το ταξίδι του στη θάλασσα με βιώματα και πιο ασφαλείς πρακτικές. Η βοήθεια σε πιο ψηλού επιπέδου δύτες να εφαρμόσουν νέες τεχνικές εξίσωσης και να προετοιμάσουν με ασφάλεια τον οργανισμό τους για καταδύσεις σε μεγαλύτερο βάθος.

Η εμπειρία δεν αποκτάτε μόνο από την παρακολούθηση κάποιου ή κάποιων σχολείων. Καλλιεργείται με σύνεση στο βαθμό που μπορεί ο καθένας να αφιερώσει το χρόνο του στη θάλασσα.

Παραβρέθηκαν τα μέλη του Δικτύου καθώς και νέοι υποψήφιοι που βρίσκονται σε φάση ένταξης.  Έγινε η κοπή της πίτας για την νέα χρονιά και πραγματοποιήθηκε :

- επισκόπηση της αγοράς υπό το πρίσμα των ειδικών συνθηκών που βιώνει η ελληνική οικονομία
- παρουσίαση προτάσεων και στρατηγικών στόχων για το 2012
- αναφορά στις εξωλέμβιες μηχανές PARSUN
- παρουσίαση των νέων προωθητικών ενεργειών
-παρουσίαση των νέων προϊόντων της EVAL

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Eval κ. Ευάγγελος Βαλλιανάτος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι : “Σε αυτές τις ειδικές συνθήκες που βιώνει η χώρα και ο κλάδος, η Eval στέκεται σταθερά, ενδυναμώνοντας τις μακροχρόνιες δοκιμασμένες σχέσεις της με τους συνεργάτες της τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό»

Η Eval  δραστηριοποιείται 37 χρόνια στον χώρο των ναυτιλιακών ειδών και αξεσουάρ σκαφών και αναπτύσσει το δίκτυο των συνεργατών Eval  Point & Eval  Outboard με μεγάλη δυναμική.

Τα οφέλη της συνεργασίας κάθε μέλους του Δικτύου Eval Point & Eval Outboard είναι η ένταξη στο σύστημα χωρίς αρχικό δικαίωμα εισόδου, η χρήση του σήματος EVAL, η προτεραιότητα και η άμεση εξυπηρέτηση, η εκπαίδευση, το marketing, η διαφήμιση, οι προωθητικές ενέργειες καθώς και η συνεχής υποστήριξη μέσα από μία εξειδικευμένη ομάδα της εταιρείας.

EVAL ΑΒΕΕ

e mail : info@eval.gr

Τηλ. 210 55 90 872, Φαξ. 210 55 90 871

www.eval.gr

Όπως μας ενημερώνει ο ΣΕΚΑΠΛΑΣ:

Στη συνέχεια της αποστολής, το Σεπτέμβριο του 2011, στον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Π. Οικονόμου, της υπολογιστικής οικονομικής μελέτης που είχαμε καταρτίσει, σχετικής με τη μείωση των εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού αντίστοιχη της μείωσης του αριθμού των μικρών σκαφών που διατέθηκαν στην αγορά, είχαμε μία πολύ θετική εξέλιξη:

Tο Υπουργείο Οικονομικών προωθεί διάταξη για την κατάργηση του φόρου πολυτελείας για την ενίσχυση της ελληνικής αγοράς στην κατασκευή μικρών σκαφών.

Μήπως, λέμε μήπως υπάρχει ακόμη μια μικρή ελπίδα αισιοδοξίας για ανάκαμψη στον δικό μας χώρο της θάλασσας;