Ο τουρισμός είναι ένα σύνολο υπηρεσιών που συνδέεται με ποικίλες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων η διαμονή, η μεταφορά, η διατροφή, οι διάφορες δράσεις, αθλητικές και άλλες δραστηριότητες, η ικανοποίηση των αισθήσεων, κλπ.  Συγχρόνως ο τουρισμός εξαρτάται από τις υποδομές, τη φορολογική πολιτική, το δίκτυο πωλήσεων του προϊόντος, τις ακτοπλοϊκές, οδικές και αεροπορικές μεταφορές, την ποιότητα του περιβάλλοντος, τη συμπεριφορά των κατοίκων και την αντίληψη που έχουν για την ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών και τον πολιτισμό.   Ο τουρισμός διαπερνάει λοιπόν οριζόντια όλες τις επιμέρους πολιτικές του κράτους και της δημόσιας διοίκησης και στα πλαίσια αυτά δεν είναι τυχαίο ότι από τον τουριστικό κόσμο, που θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει συγκριτικό οικονομικό πλεονέκτημα στο συγκεκριμένο τομέα, διεκδικεί τη δημιουργία ενός υπερ-Υπουργείου Τουρισμού, που να περιλαμβάνει όλα τα επιμέρους θέματα που διαμορφώνουν το τελικό τουριστικό προϊόν.   Στα πλαίσια αυτά, κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί όπως δημιουργηθεί φορέας στα πλαίσια του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης, ο οποίος θα έχει στόχο την ανάδειξη, την προβολή και την καλύτερη προώθηση και εκμετάλλευση του προϊόντος «πολιτισμός».

·                O πολιτισμός από πλευράς Πολιτείας θεωρείται αντίστοιχα μια δράση που διατρέχει οριζόντια όλες τις πολιτικές της.  Η προτεραιότητα ανάδειξης του φυσικού, ιστορικού και καλλιτεχνικού πλούτου της χώρας αποτελεί προτεραιότητα για τη διαφύλαξη της ποιότητας της ζωής μας.

·                Με αφορμή τη δημιουργία κοινού Υπουργείου για τον πολιτισμό και τον τουρισμό, τίθεται ένα άμεσο θέμα κατά πόσο αυτή είναι η καλύτερη δυνατή επιλογή.  Σε επίπεδο καθαρά οικονομικό, όπως ήδη αναφέρθηκε, ο τουρισμός θα προτιμούσε ένα κοινό Υπουργείο με αναπτυξιακές και οικονομικές δραστηριότητες, όπως τις υποδομές, τις μεταφορές, το χωροταξικό, κλπ.  Με δεδομένο όμως ότι σήμερα έχουμε μια δηλωμένη κυβερνητική απόφαση για τη σύζευξη πολιτισμού και τουρισμού σ’ ένα Υπουργείο -και μάλιστα με διάθεση να κρίνει τα αποτελέσματα των πολιτιστικών δράσεων με ποσοτικά-οικονομικά κριτήρια- για να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στα νοήματά μας, στις αντιθέσεις που υπάρχουν, στο τι επιδιώκουμε και πως θα το πετύχουμε.

·                Αναφέρομαι σε τέσσερα επίπεδα ιδιαίτερης σχέσης τουρισμού και πολιτισμού:  

 α) Στην ποιότητα και τη συντήρηση των υποδομών, την καθαριότητα, την ηχητική και οπτική ρύπανση, την αισθητική των αρχιτεκτονικών μορφών, την ποιότητα των δημόσιων και ιδιωτικών χώρων, κλπ.

 β) Στην ιστορία, στο αρχαιολογικό, βυζαντινό και νεότερο μνημειακό περιβάλλον.

 γ) Στη σύγχρονη πολιτισμική δημιουργία και δραστηριότητα σε κάθε μορφή τέχνης, μουσικής, αισθητικής και σύγχρονης πολιτιστικής δραστηριότητας.

 δ) Στη συμπεριφορά των κατοίκων και τη συνείδηση που έχουν για την προσφορά τουριστικών υπηρεσιών, στην έννοια της φιλοξενίας, του χαμόγελου, της ποιότητας υπηρεσιών. 

 Είναι προφανές ότι η σχέση πολιτισμού και τουρισμού δεν είναι απλά στενή, αλλά ο πολιτισμός είναι προϋπόθεση ώστε να υπάρχει βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη.

 ·                Η δημιουργία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού καλείται όμως, πέρα από το να βοηθήσει στη σωστή και οικονομική σύζευξη λειτουργίας των σχέσεων πολιτισμού-τουρισμού -που αναβαθμίζουν και εμπλουτίζουν σημαντικά το τουριστικό προϊόν- να συμβάλει στην αντιμετώπιση κρίσιμων τουριστικών προβλημάτων όπως:  α) Στη χάραξη τουριστικής πολιτικής. β) Στη μετεξέλιξη του ΕΟΤ σε Οργανισμό Τουριστικής Προβολής και Μάρκετινγκ. γ) Στη στρατηγική αερομεταφορών και γενικότερα δικτύου μεταφορών.  δ) Στην ανάπτυξη στρατηγικών υποδομών όπως γκολφ, μαρίνες, ποιοτικές τουριστικές κατοικίες, κλπ.  ε) Στη συμβολή της δημιουργίας του ειδικού τουριστικού χωροταξικού σχεδίου.  στ) Στο θέμα της διαρκούς επιμόρφωσης των εργαζομένων.  ζ) Στην προσέλκυση επενδυτών με ιδιαίτερη ευαισθησία στα θέματα της αειφορίας και του περιβάλλοντος.  η) Στη διαρκή αναβάθμιση του τουρισμού, αναδεικνύοντας και τον πλούτο των επιμέρους τουριστικών περιοχών, προϊόντων και επιλογών.

·                Ο τουρισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον πολιτισμό.  Ενώ όμως ο τουρισμός είναι οικονομικό μέγεθος, που μετράει αφίξεις, απασχόληση, συνάλλαγμα, κλπ, ο πολιτισμός εμπεριέχει αξίες και άϋλα αγαθά που έχουν άλλη διάσταση από την καθαρά οικονομική.  Η σύζευξη των εννοιών και των λέξεων δεν είναι εύκολη και πολλές φορές  υπάρχει μεγάλη αδυναμία να δούμε το βάθος και την ουσία, ερμηνεύοντας ο καθένας τα νοήματα από τη δική του σκοπιά..  Ενδεικτικά αναφέρω ότι, όταν μια τουριστική επιχείρηση ζητά από την Αρχαιολογική Υπηρεσία ένα έγγραφο, ο χρόνος έχει τελείως διαφορετική σημασία για την επιχείρηση, που χρειάζεται άμεσα οικονομικά αποτελέσματα, από την έννοια του ιστορικού χρόνου που έχει η Αρχαιολογική Υπηρεσία.  Η αδυναμία ξεκάθαρων σκέψεων και έλλειψης στρατηγικής για τους επιμέρους τομείς, ιδιαίτερα όταν συγχέεται η οικονομική δραστηριότητα με νοοτροπίες, συναισθήματα και ιδέες, είναι ένα σημαντικό θέμα.  Στη χώρα μας έχουμε παράδοση να θεωρούμε το συμβιβασμό αρνητική έννοια όταν αναζητούμε σημεία ισορροπίας, με αποτέλεσμα συνήθως να επικρατούν ακραίες απόψεις, ανομία, αυθαιρεσία και απραξία, πνίγοντας κάθε υγιή δημιουργία.  Το αρνητικό αυτό αποτέλεσμα ισχύει τις περισσότερες φορές ταυτόχρονα και για τις επιχειρήσεις και για τον πολιτισμό και για το περιβάλλον. 

 ·                Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού έχει ν’ αντιμετωπίσει ένα πολύπλευρο έργο σε μία ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική συγκυρία, με αντιτιθέμενες απόψεις, συμφέροντα και πολλαπλές αγκυλώσεις.  Ένα έργο που επεκτείνεται από την προστασία, ανάδειξη, αξιοποίηση και προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς και του φυσικού κάλους, μέχρι την ανάπτυξη νέων μορφών τουρισμού και την ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος με τη διαμόρφωση πλαισίου μακρόχρονης και αποτελεσματικής τουριστικής πολιτικής.  Στο σημείο αυτό θα ήθελα να δώσω μία συμβουλή για τις προτεραιότητες του Υπουργείου:  Να προσπαθήσει να μεγιστοποιήσει το τουριστικό προϊόν.  Να συμβάλλει ώστε η κοινωνία να συνειδητοποιήσει ότι, έχοντας αυξημένη τουριστική συνείδηση και ευαισθησία, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο για όλους.  Να προσπαθήσει να συμπτύξει την έννοια χρόνου, όπως την εννοεί ο τουριστικός επιχειρηματίας, με τη βαθύτερη ράθυμη, νωχελική, συντεχνιακή και εγωιστική νοοτροπία μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας και της δημόσιας διοίκησης.  Αυτό είναι το σημαντικότερο και για τους τουριστικούς επιχειρηματίες και για όσους συμβάλουν στη σύγχρονη πολιτισμική δημιουργία.

 Με βάση τα παραπάνω, αναφέρω ενδεικτικά μία σειρά από σκέψεις και θέματα για συζήτηση επιγραμματικά, για να μη μακρηγορήσω:

 1.   Τις σχέσεις αγωγής, παιδείας, θεσμικού πλαισίου, πολιτισμού, περιβάλλοντος και τουρισμού.  Μπορούμε να έχουμε φιλοδοξίες για τον τουρισμό μας χωρίς ένα πολιτισμικό υπόβαθρο και χωρίς αντίστοιχη παιδεία των ανθρώπων που τον προσφέρουν και τον υποδέχονται;

 2.   Ποιος ο ρόλος του πολιτισμού σε μία κοινωνία όπου στην κλίμακα αξιών το χρήμα και η κατανάλωση είναι ιδιαίτερα υψηλά, παρουσιάζει παρακμιακά φαινόμενα και συγχρόνως ψάχνει να αγκιστρωθεί από σταθερά σημεία αναφοράς;

 3.   Υπάρχει σήμερα ομογενοποίηση στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και πολιτισμική υποβάθμιση;  Μπορούμε να προσεγγίσουμε τον πολιτισμό με άλλο τρόπο;

 4.   Το αποστεωμένο αρχαιολογικό περιβάλλον -που ίσως είναι αναγκαστικά περιχαρακωμένο- πως μπορεί να γίνει κομμάτι της περιήγησης και της καθημερινής ζωής;

 5.   Πως μεταλαμπαδεύεται  η εμπειρία  και πως συνδέεται ο μύθος με το σήμερα;

 6.   Ποια είναι η σχέση μεταξύ βραχυχρόνιου και μακρυχρόνιου σχεδιασμού για τις τουριστικές επιχειρήσεις και ποια για τον πολιτισμό;   Υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα;  Πως ορίζεται ο ρόλος της ποιότητας και της ισορροπίας στον πολιτισμό;

 7.   Οι τουριστικές επιχειρήσεις πρέπει να είναι ανταγωνιστικές και να επιδιώκουν το κέρδος.  Λειτουργούν σωστά;  Λειτουργεί ο ανταγωνισμός;  Ποια είναι η σχέση των τουριστικών επιχειρήσεων με τον πολιτισμό;  Ποια είναι η σχέση του χρόνου ανάμεσα στις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού και της ανάγκης ανταγωνιστικότητας των σημερινών επιχειρήσεων;

 8.   Στις τουριστικές επιχειρήσεις συχνά υπάρχει «ανάλωση» του περιβάλλοντος.  Ισχύει αυτό για τον πολιτισμό;  Υπάρχει η έννοια της αειφορίας στον πολιτισμό;

 9.   Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στην αμφισβήτηση, τη διαβούλευση και την αποτελεσματικότητα της δημοκρατίας, που είναι ζητούμενα της κοινωνίας, με την ανταγωνιστικότητα των τουριστικών επιχειρήσεων;  Πως λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις;  Ποιος ο ρόλος των τοπικών κοινωνιών;

 10. Ποια είναι η σχέση εξουσιαστικών μηχανισμών και οικονομίας της αγοράς, που έχουν κυρίως να κάνουν με τον τουρισμό και της Κοινωνίας των Πολιτών, που έχει κυρίως να κάνει με τον πολιτισμό;

 11. Πως ο πολιτισμός συμβάλει στον εμπλουτισμό, στην αναγέννηση και στην ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος στα πλαίσια της αειφόρου ανάπτυξης;  Πως συνδέεται με την παραγωγή σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο;

 12. Εγκλωβίζει ο ιστορικός πολιτιστικός πλούτος το σημερινό άνθρωπο στην αδράνεια όταν λαμβάνεται σαν δεδομένος;  Έχουμε αναπτύξει τον πολιτισμικό μας πλούτο όσο μπορούμε;  Μπορεί να υπάρξει ποιότητα ζωής και ισορροπίας στον άνθρωπο χωρίς πολιτιστική δραστηριότητα;

 Ανεξάρτητα από την κύρια ομιλία, για την εξειδικευμένη συζήτηση και πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση του θέματος, είναι σκόπιμο να ληφθούν υπόψη και οι εξής σκέψεις και σημειώσεις:

 ·                Ο πολιτισμός παρουσιάζει θεμελιακό πρόβλημα ορισμού και το ίδιο συμβαίνει με το συγγενή όρο «κουλτούρα».  Ο πολιτισμός εκφράζει κυρίως την ανάγκη παγκοσμιοποίησης του διαφωτισμού και την πίστη του ανθρώπου σε μια συνεχή προσπάθεια προόδου και ολοκλήρωσης της ανθρωπότητας, με τις κοινωνίες να οφείλουν, η καθεμία με το δικό της τρόπο, να γίνουν συμμέτοχες του ενιαίου πολιτισμού, ακολουθώντας το παράδειγμα των πιο προχωρημένων μεταξύ τους κοινωνιών.  Στον 19^ο αιώνα ο όρος πολιτισμός συνδέεται με την έννοια της προόδου, της τελειοποίησης και της κριτικής αξιολόγησης.  Σήμερα, με τον όρο «πολιτισμό» έχουμε την τάση να συμπεριλαμβάνουμε τις διάφορες κουλτούρες.  Μ’ αυτό το πρίσμα ο πολιτισμός αντιπροσωπεύει την ενότητα και η κουλτούρα τη διαφοροποίηση.

 ·                Στην αναθεωρημένη στρατηγική της Λισσαβόνας προτείνεται η επιτάχυνση της βασικής επιδίωξης για προώθηση της παιδείας και του πολιτισμού.  Επικεντρώνεται σε θέματα που αφορούν την οικονομία της γνώσης, την έρευνα και την ανάπτυξη, την ίδρυση ευρωπαϊκού ινστιτούτου τεχνολογίας, τη ψηφιακή επανάσταση και παράλληλα αναγνωρίζει ότι ο τομέας του πολιτισμού συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή καθώς: α) αποτελεί ένα ραγδαία αναπτυσσόμενο κλάδο β) συμβάλει σημαντικά στον ευρωπαϊκό Α.Ε.Π  γ) δημιουργεί θέσεις εργασίας, κυρίως υψηλής κατάρτισης δ) συμβάλει στην ανάπτυξη άλλων τομέων της οικονομίας ε) προωθεί την ευρωπαϊκή συνοχή συνθέτοντας τα διαφορετικά στοιχεία των λαών της σ’ ένα ενιαίο ευρωπαϊκό πολιτισμό.  Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι συνολικές πωλήσεις στον τομέα του πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2003 ήταν 654 δις Ευρώ, ενώ στην αυτοκινητοβιομηχανία ήταν 271 δις Ευρώ και στον τομέα τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνίας 541 δις Ευρώ.  Ο τομέας του πολιτισμού αναπτύχθηκε την περίοδο 1999 – 2003 κατά 20%, τρεις φορές ταχύτερα από την ανάπτυξη της υπόλοιπης ευρωπαϊκής οικονομίας.  Το 2004, 5,8 εκατ. εργαζόμενοι απασχολήθηκαν στον τομέα του πολιτισμού.   Επιπρόσθετα, εκτός από την άμεση συμβολή του πολιτισμού, υπάρχει και η έμμεση, όπως η συμβολή του πολιτισμού στην ψηφιακή επανάσταση, την περιφερειακή ανάπτυξη και την ανάπτυξη του τουρισμού.  Η συμβολή του τομέα πολιτισμού στο ευρωπαϊκό ΑΕΠ  έφτασε το 2,6%.

 ·                Ο τομέας του τουρισμού εκπροσωπεί το 5,5% του ευρωπαϊκού Α.Ε.Π. και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί βασικό κριτήριο για την επιλεξιμότητα περιοχών ως τουριστικών προορισμών.  Σύμφωνα με τις προτεραιότητες του Υπουργείου Πολιτισμού τα προηγούμενα χρόνια, αυτές ήταν:  Το νέο Μουσείο της Ακρόπολης, οι δράσεις του προγράμματος «Παιδεία-Πολιτισμός», η προώθηση νέων θεσμών διεθνούς εμβέλειας όπως ευρωπαϊκά βραβεία, Bienale αρχιτεκτονικής, κλπ., δραστηριότητες συντήρησης και ανάδειξης αρχαιολογικών χώρων, ίδρυση και εκσυγχρονισμός μουσείων, αγορά διατηρητέων κτιρίων για πολιτικές χρήσεις.  Το Υπουργείο Πολιτισμού, στα πλαίσια ποιοτικής βελτίωσης του τουριστικού προϊόντος, κάθε χρόνο πραγματοποιεί εκατοντάδες έργα, όπως αναβάθμιση υποδομών και υπηρεσιών αρχαιολογικών χώρων, κλπ.

 ·                Ενώ ο πολιτισμός αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης, που παραμένει ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα παγκόσμια, υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία για την ταχύτητα της τεχνολογικής και οικονομικής εξέλιξης και για τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης.  Σ’ αυτό το πλαίσιο οι τέχνες και ο πολιτισμός έχουν ένα σημαντικό ρόλο να παίξουν στη διατήρηση και την ενίσχυση της κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας και τρόπου ζωής.

 ·                Τα πολιτιστικά προϊόντα διαφοροποιούνται σημαντικά από τα υπόλοιπα προϊόντα, όπως ήδη ανέφερα.  Σε αντίθεση με τα βιομηχανικά προϊόντα, τα πολιτιστικά προϊόντα δεν καταναλώνονται ανά μονάδα σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά κάθε μονάδα σχεδιάζεται για να χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα από αρκετούς καταναλωτές, με αποτέλεσμα να αποκτούν μεγαλύτερη αξία κατά τη χρήση τους.  Ενώ η προσέγγιση του πολιτισμού μπορεί να είναι αισθητική, ανθρωπολογική και εμπορική, πρέπει να παρατηρηθεί ότι το σημαντικότερο θέμα που αφορά τον πολιτισμό δεν είναι η κληροδότηση του παρελθόντος αλλά οι εφευρετικές και δημιουργικές δυνατότητες του παρόντος.  Είναι η δυνατότητα που παρέχεται στα μέλη της κοινωνίας να συμμετάσχουν στη δημιουργία νέων μορφών πολιτισμού στο παρόν και το μέλλον.

 ·                Με τον όρο «πολιτιστικός ή πολιτισμικός τουρισμός» εννοούμε τη μορφή τουρισμού όπου ο πολιτισμός αποτελεί τη βάση για προσέλκυση τουριστών, αλλά και δημιουργεί και τη διάθεση για να ταξιδέψουμε.   Οι χώρες με πολιτιστική κληρονομιά θεωρούν ευκαιρία να διαφοροποιούν το τουριστικό τους προϊόν και να διεκδικούν μερίδιο αγοράς παρουσιάζοντας ολοκληρωμένες τουριστικές υπηρεσίες.  Συνήθως στον πολιτιστικό τουρισμό ενός τόπου περιλαμβάνουμε:  Την ιστορία και την αρχαιολογία, το λαό και τον τρόπο ζωής του, την πολιτιστική εξέλιξη, τις τέχνες και την αρχιτεκτονική, το φαγητό, το κρασί και την τοπική παραγωγή, την κοινωνική, οικονομική και πολιτική δομή, τη μορφολογία της περιοχής, τα διάφορα φεστιβάλ και εκδηλώσεις.  Ο πολιτιστικός τουρισμός παρουσιάζεται ως μια βιώσιμη εναλλακτική προοπτική από κοινωνικής, περιβαλλοντικής και οικονομικής σκοπιάς. Απαιτεί όμως σοβαρή προετοιμασία με αντίστοιχες επενδύσεις, έρευνα, σωστή επικοινωνία και στενή συνεργασία ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. 

 ·                Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, ο περιηγητικός τουρισμός που περιλαμβάνει και τον πολιτιστικό τουρισμό με έμφαση τους αρχαιολογικούς χώρους, ήταν η κυρίαρχη αιτία ταξιδιού.  Σταδιακά υποχώρησε από τον τουρισμό διακοπών με έμφαση τον ήλιο, την αμμουδιά και τη θάλασσα, ο οποίος με τη σειρά του έχει δώσει τη θέση του στον τουρισμό των αισθήσεων και της δράσης.  Συγκεκριμένα ο περιηγητικός τουρισμός εκπροσωπεί σήμερα το 16%, ο τουρισμός των δράσεων, χόμπι και αισθήσεων το 52% και το υπόλοιπο το μοιράζονται οι λοιπές μορφές, όπως ο επαγγελματικός, ο συνεδριακός, κλπ.  Βέβαια υπάρχει μία μίξη των διαφόρων αυτών κατηγοριών.  Έτσι με πρόσφατα στοιχεία, ο λεγόμενος πολιτιστικός τουρισμός σήμερα αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από το μαζικό τουρισμό και θεωρείται ότι το 37% όλων των διεθνών ταξιδιών περιλαμβάνει και ένα πολιτιστικό στοιχείο.   Όλο και περισσότερο η παθητική προσέγγιση μνημείων και έργων τέχνης δεν είναι πια ικανοποιητική.  Ο σημερινός πολιτιστικός τουρίστας είναι αυτός που θέλει να καταλάβει ένα τόπο, που θέλει να νοιώσει την ιστορία του.  Θέλει να αισθανθεί ότι ζει μέσα σ’ έναν άλλο πολιτισμό και θέλει την εμπειρία της πολιτιστικής «περιπέτειας».  Είναι αυτός που θέλει να συγκρίνει το σήμερα με το χθες, να κατανοήσει τους λόγους των αλλαγών και της εξέλιξης. 

 ·                Στον πολιτιστικό τουρισμό το παλιό και το καινούργιο θα πρέπει να συνυπάρχουν αρμονικά στο συνολικό πολιτιστικό τουριστικό προϊόν.  Η παράδοση, στην πιο γνήσια και αυθεντική της μορφή χωρίς παραχαράξεις αλλά και έξυπνα επιλεγμένα αξιοπρόσεκτα στοιχεία της σύγχρονης ζωής και τέχνης.   Η σωστή αναλογία μεταξύ διασκέδασης και πολιτιστικής ψυχαγωγίας αποτελεί σημαντικό στοιχείο για τη δημιουργία θετικών εντυπώσεων και συναισθημάτων που θα καταλάβουν προνομιακή θέση στην μνήμη. 

 ·                Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην ευαισθητοποίηση των πολιτών και στην προστασία του πολιτιστικού και φυσικού πλούτου της χώρας.  Στα πλαίσια αυτά το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού έχει προδημοσιεύσει την πράξη «πράσινος τουρισμός», που αποτελεί μία επιμέρους πρωτοβουλία του Υπουργείου στο πλαίσιο του Ε.Π. «Ανταγωνιστικότητα και Επιχειρηματικότητα» 2007-2013 (ΕΠΑΕ).  Η συγκεκριμένη πράξη αφορά στην υλοποίηση επενδύσεων στον τομέα του τουρισμού από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται ως ξενοδοχεία ή λοιπά τουριστικά καταλύματα και αποσκοπεί στην ανάπτυξη της περιβαλλοντικής συνείδησης των εμπλεκομένων στην τουριστική διαδικασία και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης των τουριστικών επιχειρήσεων, στην αναβάθμιση των προσφερόμενων υπηρεσιών και των περιβαλλοντικών επιδόσεων και στη δημιουργία υποδομών που πληρούν κριτήρια οικολογικής πιστοποίησης.

 ·                Σύμφωνα με μελέτη του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων με θέμα «η πρόκληση της ανταγωνιστικότητας του τουρισμού»:

 α) Οι ελληνικοί προορισμοί σε σύγκριση με βασικούς μεσογειακούς ανταγωνισμού βρίσκονται κάτω του μέσου όρου στις περισσότερες κατηγορίες που έχουν σχέση με την επιχειρηματικότητα, τους ανθρώπινους πόρους, τις συνεργασίες και την περιβαλλοντική συνείδηση.

 β)  Το 90% των εθνικών σχεδίων τουριστικής ανάπτυξης διεθνώς είτε εφαρμόζονται ελάχιστα είτε δεν εφαρμόζονται καθόλου.  Ο κύριος λόγος είναι ότι το εκάστοτε αρμόδιο Υπουργείο δεν επηρεάζει σχεδόν ποτέ περισσότερο από το 20% των παραγόντων που διαμορφώνουν την ανταγωνιστικότητα της τουριστικής οικονομίας.

 γ)  Στο άμεσο μέλλον οι τουριστικοί προορισμοί θα πρέπει να προσαρμοστούν σ’ ένα πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον, όπου η βιωσιμότητα και η κερδοφορία των τουριστικών επιχειρήσεων θα είναι περισσότερο από ποτέ πολύπλοκη και δυσκολότερη.

 δ)  Απαραίτητη προϋπόθεση για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού τουρισμού είναι η επανατοποθέτηση της κυβέρνησης απέναντι στον τουρισμό και η αντίστοιχη προσαρμογή της κυβερνητικής δράσης.

  *Ο Γιώργος Βερνίκος είναι Πρόεδρος της VERNICOS YACHTS, Αντιπρόεδρος του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ και Επίτιμος Πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΠΛΟΙΟΚΤΗΤΩΝ ΕΛΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ.  Είναι Πρόεδρος του ελληνικού γραφείου της GREENPEACE και συμμετέχει στη διοίκηση του ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Προς τα μέλη της επιτροπής  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ, στα πλαίσια της κοινής συνεδρίασης, με θέμα ημερήσιας διάταξης:

<<Συνέχιση της επεξεργασίας και εξέτασης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Αποκατάσταση της φορολογικής δικαιοσύνης και αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής» (5η συνεδρίαση), παρακαλώ να μου επιτρέψετε να σας υποβάλλω μια παρατήρηση που αφορά το τεκμήριο κατοχής ιστιοπλοϊκού σκάφους. Ειδικώτερα:

Κύριοι Βουλευταί,

Το Άρθρο 3 §2, εδάφιο στ προβλέπει :

<< στ) Η ετήσια αντικειμενική δαπάνη με βάση σκάφη αναψυχής ιδιωτικής χρήσης, κυριότητας ή κατοχής του φορολογουμένου, της συζύγου του ή των προσώπων που τους βαρύνουν εκτιμάται με βάση το κόστος τελών ελλιμενισμού, ασφαλίστρων, καυσίμων, συντήρησης και πρακτόρευσης και ορίζεται, ανάλογα με τα μέτρα ολικού μήκους του σκάφους, ως εξής:

αα) για μηχανοκίνητα σκάφη ανοικτού τύπου, ταχύπλοα και μη, ολικού μήκους μέχρι 5 μέτρα, στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, ενώ για τα πάνω από 5 μέτρα ορίζεται στο ποσό των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ευρώ.

ββ) για ιστιοφόρα ή μηχανοκίνητα ή μικτά σκάφη με χώρο ενδιαίτησης, ολικού μήκους μέχρι 7 μέτρα, στο ποσό των επτά χιλιάδων πεντακοσίων (7.500) ευρώ και για σκάφη άνω των 7 μέτρων προστίθενται χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ ανά επιπλέον μέτρο μήκους…………..>>

———-

Ομως με την  εξίσωση των ιστιοπλοϊκών σκαφών με τα αμιγώς μηχανοκίνητα (κάτι που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία) , παραβλέπεται τελείως η  εκτίμηση με βάση <<κόστος τελών ελλιμενισμού, ασφαλίστρων, καυσίμων, συντήρησης και πρακτόρευσης>> που καθορίζει το στ)  διότι:

Το κόστος αγοράς ιστιοπλοϊκού (και με μηχανή) σκάφους είναι ΥΠΟΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ εκείνου του μηχανοκινήτου. Η ταχύτητά του δεν ξεπερνά τα 8 μιλια μέγιστο με μηχανή. Το πλάτος εν σχέσει με τα αμιγώς μηχανοκίνητα είναι ελάχιστο.

Η δε ισχύς των μηχανών του κυμαίνεται μεταξύ 11 και 25 ίππων (για μέτρα 8-10). (Τα αμιγώς μηχανοκίνητα φέρουν 2 μηχανές εκατοντάδων ιππων) Το κόστος λειτουργίας είναι μηδενικό (λόγω …ανέμου)  και μερικά ευρώ ότα κινείται με μηχανή συνήθως για είσοδο - έξοδο στα λιμάνια. Εχει περιορισμένη εξάρτηση από καύσιμα , κατά συνέπεια ούτε μολύνει το περιβαλλον , ούτε γίνεται αιτία ανάλωσης συναλλαγματοβόρων καυσίμων.

Το κόστος ασφάλισή;ς του είναι περί τα 100 ευρώ για 8-μετρα (!!!).

Η  συντήρησή του γίνεται από τον ιδιοκτήτη και συνήθως αφορά το υφαλόχρωμα. Τα ανταλλακτικά μηχανών είναι φθηνά.

Η όχληση του περιβάλλοντος και η ακουστική όχληση είναι μηδαμινή εν σχέσει με τα μηχανοκίνητα.

Τέλος η ώθηση των παιδιών μας στην θάλασσα και στην εκμάθηση ιστιοπλοϊας τα αποσύρει από ανεπιθύμητες έξεις.

Ως εκ τούτου θα έπρεπε στο νομοσχέδιο να γίνεται διαχωρισμός των κατηγοριών ιστιοπλοϊκών από τα αμιγώς μηχανοκίνητα, με υποπολλαπλάσιο τεκμήρια για τα πρώτα.

Φιλικά

Γιώργος Κακαρελίδης

Καθηγητής εφαρμογών Επιχ. Ερευνας ΤΕΙ Πατρών.

Ασχολούμαι από μικρός με το χώρο της θάλασσας και ευρύτερα με το σκάφος αναψυχής. Η ενασχόλησή μου αυτή, ερασιτεχνικά αλλά και επαγγελματικά, με την ευρύτερη έννοια του yachting μου έδωσε και χαρές και πίκρες. Χαρές στο ερασιτεχνικό κομμάτι και πίκρες στο επαγγελματικό. Για μια σχεδόν ολόκληρη ζωή που αφιέρωσα στη θάλασσα, είχα μια ιδιαίτερη φιλοσοφία για τη διασκέδαση ή το σπορ αυτό, που πιστεύω συμμερίζονται πολλοί σαν κι’ εμένα.

Τι μας προσφέρει αυτή η πατρίδα, που ο Καλός Θεός μας χάρισε; Μα φυσικά, έναν παράδεισο για όλους όσους συμμερίζονται αυτό που ευρύτερα περιγράφουμε σαν yachting, boating, θαλάσσια αναψυχή, πείτε το όπως θέλετε. Η Ελλάδα μας είναι ευλογημένη από τον Θεό της με ιδανικό κλίμα και συνθήκες για να χαρεί κανείς τη θάλασσα. Είναι ευλογημένη γιατί μας προσφέρει πολλές εναλλακτικές λύσεις, πολλούς όμορφους προορισμούς, χιλιάδες μαγευτικά νησιά και παράλια. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως ακόμα και ο Πρόεδρος Obama, στην πρόσφατη συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας έκανε σχόλια για τα νησιά μας. Ολόκληρη η υφήλιος θα έκανε το παν για μια κρουαζιέρα στην Ελλάδα. Εμείς την Ελλάδα την έχουμε στα πόδια μας…, άρα έχουμε το «οικόπεδο» για να «χτίσουμε ένα οικοδόμημα», που θα απολαύσουμε μαζί με χιλιάδες άλλους θαλασσόφιλους, που οι ιδιαίτερες πατρίδες τους δεν είναι τόσο «ευνοημένες» από τον Καλό Θεό μας.

Πριν κάποια χρόνια, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσε ο κόσμος ήταν τελείως διαφορετικές. Σήμερα, το άγχος, η ρουτίνα, οι ασφυκτικές καταστάσεις των μεγαλουπόλεων, τα οικονομικά, η επιταγή που τρέχει… για αύριο, οι ευθύνες, η αβεβαιότητα της επόμενης μέρας και τόσα άλλα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, όπως τα τηλεοπτικά παράθυρα με τις «κραυγές» των σχολιαστών, δημοσιογράφων, πολιτικών και εργατοπατέρων που νοιάζονται για τη δημοκρατία…, μας κάνουν τη ζωή αβίωτη. Κοιτάξτε τι γίνεται γύρω σας. «Πονάει χέρι, κόψει χέρι…». «Αποφασίζω και διατάσσω πως πρέπει να δώσεις ένα μισθό σου για να σωθεί η πατρίδα…». Είναι φυσικό εμείς να πρέπει να πληρώσουμε για τις λανθασμένες επιλογές μας, όταν ρίχναμε την ψήφο μας στους γαλάζιους και πράσινους σωτήρες μας. Ζητώ συγνώμη αν παρασύρθηκα κάπως από το κυρίως θέμα μου, αλλά η οργή μέσα μου δεν ελέγχεται εύκολα. Τι πρέπει να κάνει ο κοσμάκης για να φύγει έστω και για λίγο από τα παραπάνω δεινά της καθημερινότητας; Μα φυσικά, να βρει ένα χόμπυ, μια ενασχόληση με κάτι που του αρέσει, που του προσφέρει κάτι θετικό, κάτι που θα τον κάνει να ξεχάσει έστω και για λίγο την κόλαση στην οποία είναι υποχρεωμένος να ζει.

Εγώ προσωπικά, αλλά και χιλιάδες άλλοι Έλληνες πιστεύω, μία είναι η εκτόνωσή μας αλλά και η ενέργεια, που φορτίζει τις μπαταρίες μας, η θάλασσα και το σκάφος αναψυχής, με όλα τα συμπεριλαμβανόμενά τους. Τι χρειάζεται ένας απλός άνθρωπος σαν εμάς για να διατηρήσει την ψυχική του υγεία; Τι είναι εκείνο, που μας προσφέρει η υγεία της ψυχής μας; Πρώτα, να είμαστε καλοί «ανθρώπινοι» άνθρωποι, που αντιμετωπίζουμε ακόμα και τις δυσκολίες μας με λογική και ήρεμη σκέψη. Η ψυχική υγεία μας κάνει πιο θετικά δραστήριους, πιο παραγωγικούς στη δουλειά μας και πιο εποικοδομητικούς στις σχέσεις μας με τους φίλους μας και την οικογένειά μας, ειδικά με τα παιδιά μας. Πέρα από αυτά, η ψυχική υγεία μας είναι εκείνη που θα μας κάνει και καλύτερους πολίτες αυτής της πατρίδας. Πως, όμως επιτυγχάνεται η ψυχική υγεία; Το είπα στην παραπάνω παράγραφο, με τα χόμπυ μας, αυτά που μας δίνουν διέξοδο, αποφόρτιση των εντάσεων και φόρτιση των μπαταριών της ψυχής μας, στη συγκεκριμένη περίπτωση, με τη θάλασσα και το σκάφος αναψυχής.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω μια ανακεφαλαίωση όσων μέχρι στιγμής ανέφερα:

Διαπίστωση 1. Υπάρχει το «οικόπεδο» για να χτίσουμε…

Διαπίστωση 2. Υπάρχει η ανάγκη περιστασιακής «φυγής» από την καθημερινότητα.

Διαπίστωση 3. Υπάρχει η ανάγκη για την υγεία της ψυχής μας.

Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι πως κάτι θα πρέπει να γίνει και απορώ πως δεν το βλέπουν και δεν το αξιολογούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις ασχέτως χρωμάτων. Και εξηγούμαι. Η ενασχόληση με τη θάλασσα και το σκάφος αναψυχής γιατί πρέπει πάντα να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος του κράτους; Τι έκανε η Ελλάδα, μια κατά παράδοση θαλασσινή χώρα, για να συνεχίσει αυτή την παράδοση; Γιατί ο προσδιορισμός «σκαφάτος» χαρακτηρίζει πάντα των ανήθικο, το κλέφτη, τον «λαμογιάρη», τον φοροφυγάδα  Έλληνα; Δεν λέω, υπάρχουν και αυτές οι περιπτώσεις, όπως γίνεται σε όλους τους χώρους. Άραγε, στους χώρους της πολιτικής δεν υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί, οι ανήθικοι, οι κλέφτες και οι «λαμογιάρηδες»; Γιατί ένας χαρακτηρισμός απευθύνεται γενικά σε όλους όσους ασχολούνται ή διαθέτουν σκάφος αναψυχής; Μήπως θα έπρεπε και η λέξη «πολιτικός» να έχει την ίδια απαξιωτική έννοια; Εδώ ισχύει η λαϊκή ρήση «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα». Πάλι παρασύρθηκα από τη εσωτερική οργή μου για τους έχοντες και κατέχοντες των θώκων και των προνομίων, που εμείς ψηφίζαμε βγάζοντας τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια. Ας πάω όμως λίγο παρακάτω.

Αντί να δοθούν κίνητρα, που θα σπρώξουν τον Έλληνα στη θάλασσα και το σκάφος αναψυχής, αντί να δουν το αυτονόητο, επιβάλουν παράλογους φόρους, χαράτσια απαγορευτικά ακόμα και για τους ήδη μυημένους στο χώρο. Και δεν πιάνουν μόνο τον Έλληνα, αλλά και τον ξένο επισκεπτόμενο φίλο της θάλασσας με το σκάφος του, αυτών που θα έρθει στην πατρίδα μας και θα αφήσει κάποια λεφτά, που θα βοηθήσουν τους χιλιάδες επαγγελματίες του χώρου της θάλασσας, μαρίνες, ναυπηγεία, τεχνίτες και τεχνικούς, καταστήματα εφοδίων ακόμα και τροφίμων. Ένας ολόκληρος κλάδος, που κινείται γύρω από το σκάφος αναψυχής θα πεινάσει λόγω της έλειψης διορατικότητας, σχεδιασμού και ευθύνης μερικών καρεκλοκένταυρων, συμβούλων και «ειδικών» παρατρεχάμενων των υπουργείων. Βέβαια, ο χαρακτηρισμός «σκαφάτος» λειτουργεί πολλές φορές και σαν δημαγωγία, αφού «θα πιάσουμε τα λαμόγια τους σκαφάτους» λειτουργεί και σαν δικαιολογία για αυτά που θα πάρουν από τους μη-σκαφάτους. Δεν επικαλούμαι την απαλοιφή των φόρων, αλλά την πιο δίκαιη κατανομή και τεκμήριο, ανάλογα με τον τύπο και την περίπτωση.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ στο επαγγελματικό yachting, στο θαλάσσιο τουρισμό μας γενικότερα. Η Ελλάδα, πριν κάποια χρόνια διέθετε έναν πολύ μικρό επαγγελματικό στόλο, που μεγάλωσε και γιγαντώθηκε καθαρά και μόνο από την ιδιωτική πρωτοβουλία, χωρίς καμία ενίσχυση από το επίσημο κράτος. Που είναι η έμφαση και η προσπάθεια του κράτους στην προώθηση του συναλλαγματοφόρου αυτού τουρισμού, που αν δεν κάνω λάθος φέρνει στην Ελλάδα μας μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα; Με εξαίρεση δύο διεθνή ναυτικά σαλόνια, η ελληνική παρουσία είναι απούσα. Στον κατασκευαστικό τομέα, ποια ήταν ή είναι η γενικότερη θεώρηση της ενίσχυσης και ανάπτυξης της πατρίδας μας στη ναυπήγηση σκαφών αναψυχής. Και στα δύο θέματα, που έθιξα στην παράγραφο αυτή θα μπορούσα να αφιερώσω πολύ μελάνι, αλλά ο χώρος δεν το επιτρέπει.

Θα ήθελα πολύ να έχω και τη δικά σας γνώμη στα όσα σκέπτομαι. Άλλωστε, το έναυσμα μου έδωσαν οι θέσεις άλλων αναγνωστών του ortsa.gr σε θέματα και απαντήσεις στα blogs, όπου μπορεί να αφουγκραστεί κανείς την κραυγή αγωνίας των φίλων, που συμπάσχουν μαζί μου. Ξέρω, είμαστε «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Όλα όσα αναφέρω τα έχω ζήσει στο πετσί μου όλα αυτά τα χρόνια (και είναι πολλά) που ασχολούμαι με τη θάλασσα. Δυστυχώς, δεν είδα μέχρι σήμερα κάποιο πολιτικό, που να προσπάθησε να βελτιώσει τα πράγματα προς το καλό. Και εννοώ προς το καλό, γιατί υπάρχει και βελτίωση προς «το καλό» του φοροεισπρακτικού σημερινού καθεστώτος. Πόσο σωστός είναι ο τίτλος του βιβλίου «Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας» του Δήμου!!!  Έλεος…

Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και ο φόρος πολυτελείας για τα σκάφη αναψυχής.

Πρώτο το  ortsa.gr παρουσίασε αναλυτικά τα νέα φορολογικά μέτρα, σχετικά με το φόρο πολυτελείας που κατατέθηκαν και αναμένετε να ψηφιστούν μέχρι το τέλος Μαρτίου. Αυτά είναι:

Δεν θα υπάγονται στις δασμολογικές διακρίσεις:

• Συμβατικά σκάφη μέχρι 100 κιλά (ΣΟ 8903 10 10)
• Ιστιοφόρα σκάφη που δεν υπερβαίνουν τα 7,5 μέτρα (ΣΟ 8903 91 92)
• Πολυεστερικά ή φουσκωτά με εσωλέμβιους κινητήρες που δεν υπερβαίνουν τα 7,5 μέτρα (8903 92 91)
• Πολυεστερικά ή φουσκωτά με εξωλέμβιους κινητήρες που δεν υπερβαίνουν τα 7,5 μέτρα (8903 99 91)

Στην 32 τακτική συνεδρίαση του ΣΕΚΑΠΛΑΣ ΠΕΕΥ και κατά την παρουσίαση του απολογισμού έργου για το 2009, ο κ. Αλέξανδρος Ζέης, Γενικός Γραμματέας του ΣΕΚΑΠΛΑΣ ΠΕΕΥ, ανέφερε ως παράδειγμα, μια παρόμοια προσπάθεια που έκανε η κυβέρνηση της Κροατίας.

Οι Κροάτες κυβερνητικοί, αποφάσισαν να επιβάλουν φόρο πολυτελείας 50% στα σκάφη αναψυχής προκειμένου να αυξήσουν τα έσοδα από όσους αγοράσουν σκάφος αναψυχής. Το αποτέλεσμα ήταν να πέσουν οι πωλήσεις κατά 600% και οι Κροάτες να αγοράζουν σκάφη από τη Σλοβενία και να τα διατηρούν στη γειτονική χώρα.

Το παραπάνω παράδειγμα αναφέρθηκε γραπτώς στους αρμόδιους του Υπουργείου Οικονομικών και αναμένουμε απάντηση…

Λέτε να καταντήσουμε να πηγαίνουμε σε γειτονικές χώρες για να αγοράσουμε σκάφος, να το διατηρούμε εκεί και να κάνουμε διακοπές εκεί;

Το παραπάνω παράδειγμα αναφέρθηκε γραπτώς στους αρμόδιους του Υπουργείου Οικονομικών και αναμένουμε απάντηση…

Όπως και τα προηγούμενα δύο χρόνια ο Σύνδεσμος Ελλήνων Κατασκευαστών Πολυεστερικών και Άλλων Σκαφών, Παρελκομένων, Εξαρτημάτων, Εμπόρων και Υπηρεσιών (Σ.Ε.ΚΑ.ΠΛ.Α.Σ - Π.Ε.Ε.Υ) διοργάνωσε την καθιερωμένη πλέον ημερίδα του στη Θεσσαλονίκη με σκοπό την πληροφόρηση των εταιριών κατασκευής και εμπορίας σκαφών αναψυχής, μηχανών θαλάσσης και ειδών εξοπλισμού της Κεντρικής & Βόρειας Ελλάδας επί των τελευταίων εξελίξεων του κλάδου και των ενεργειών του Συνδέσμου.

Σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης  οι επαγγελματίες του κλάδου είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν και να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με την αγορά αλλά και το επίκαιρο ζήτημα των νέων φορολογικών μέτρων σχετικά με τα σκάφη αναψυχής.

Όσον αφορά το θέμα της φορολόγησης υπήρξε η ενημέρωση από τον κ. Αγγελάκη, πρόεδρο του ΣΕΚΑΠΛΑΣ-ΠΕΕΥ, ότι έχει γίνει ήδη εισήγηση στις αρμόδιες αρχές από τον σύνδεσμο για αύξηση του ορίου μη επιβάρυνσης από τα 10 στα 12 μέτρα και το θέμα βρίσκεται υπό διαπραγμάτευση. Επιπλέον ο σύνδεσμος κοινοποίησε, στα πλαίσια του διαλόγου με το υπουργείο Οικονομικών, ένα ρεαλιστικό τρόπο υπολογισμού/προϋπολογισμού του λεγόμενου Ελάχιστου Ετήσιου Κόστους Χρήσης και Συντήρησης (Ε.Ε.Κ.Χ.Σ.) για σκάφη από 7 έως 12 μέτρα  Να αναφέρουμε εδώ ότι όταν το 2002 καταργήθηκε το τεκμήριο για σκάφη αναψυχής έως 10 μέτρα το άμεσο αποτέλεσμα ήταν ο υπερδιπλασιασμός των πωλήσεων σκαφών κάτω των 12 μέτρων κατά την πενταετία που ακολούθησε, και μάλιστα το 70% αυτών ελληνικής κατασκευής. Ενώ λοιπόν η πολιτεία θεσμοθέτησε μέτρα για την αυτοκινητοβιομηχανία (απόσυρση κτλ) δίνοντας ώθηση σε μία αγορά εισαγμένων αποκλειστικά προϊόντων παράλληλα όλοι θυμόμαστε τις δηλώσεις περί πολέμου στους «σκαφάτους» και μάλιστα αρχικά όπως είχε ανακοινωθεί  χωρίς διάκριση, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι την ψαρόβαρκα και το φουσκωτό με τις θαλαμηγούς. Μία από τις προτάσεις του συνδέσμου, μεταξύ άλλων,  την χρονιά που πέρασε  προς το υπουργείο Οικονομικών  ήταν και η παροχή κινήτρων για αγορά σκάφους μέχρι 7 μέτρα για να αναζωογονηθεί η αγορά. Και οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι επιδοτώντας ένα μικρό ποσό για αγορά σκάφους τα έσοδα από Φ.Π.Α, εκδόσεις αδειών κτλ είναι πολύ μεγαλύτερα από το συνολικό ποσό της επιδότησης.

Ακολούθησε ενημέρωση από το προεδρείο και για άλλα κλαδικά θέματα όπως η τήρηση του μητρώου κατασκευαστών, η αδειοδότηση νέων επιχειρήσεων κατασκευής σκαφών, η ανάπτυξη των υποδομών του ναυτικού τουρισμού (μαρίνες, γλίστρες κτλ) προκειμένου η τουριστική βιομηχανία να γίνει πιο ανταγωνιστική και βέβαια η δημιουργία αρχής υπεύθυνης για την επιτήρηση της αγοράς όπως επιτάσσουν οι οδηγίες της Ε.Ε για κάθε χώρα μέλος. Σχολιάστηκε ακόμη και το θέμα που προέκυψε σχετικά με τους επίγειους χώρους στάθμευσης σκαφών καθώς δεν υπάρχει σαφώς ορισμένο νομοθετικό πλαίσιο με αποτέλεσμα ενώ στον ίδιο χώρο η δημιουργία parking αυτοκινήτων να είναι νόμιμη όταν πρόκειται για δημιουργία χώρου στάθμευσης trailer να είναι παράνομη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η ανάλυση που έκανε ο κ. Ζέης, γενικός γραμματέας του συλλόγου, με βάση τα στατιστικά στοιχεία από τα λιμεναρχεία της χώρας τα τελευταία χρόνια. Εκεί λοιπόν καταγράφεται επίσημα ότι με εξαίρεση την τελευταία διετία υπήρξε ραγδαία αύξηση στο αριθμό των μικρών σκαφών αναψυχής σε όλη την επικράτεια. Αύξηση βέβαια που ανακόπηκε από τις οικονομικές εξελίξεις χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το ενδιαφέρον του κοινού για τη θάλασσα και το σκάφος έπαψε να υπάρχει, αυτό που δεν υπάρχει είναι η θετική ψυχολογία για  δαπάνες και κατ’ επέκταση, απόκτηση ενός σκάφους. Ενδεικτικό αυτής της κατάστασης, το Ναυτικό Σαλόνι Αθηνών που πραγματοποιήθηκε στο νέο εκθεσιακό χώρο του αεροδρομίου και τον επισκέφτηκαν συνολικά 119.000 άτομα παρουσιάζοντας αύξηση κατά 18% σε σχέση με το 2008. Παρόλα αυτά η κίνηση στην αγορά έχει πτωτικές τάσεις και αυτό αποδεικνύεται από τους αριθμούς. Κατά την διετία 2007-2009 παρουσιάστηκε συνολική πτώση πωλήσεων σε όλες τις κατηγορίες κατά. Αντιστοίχως η ίδια εικόνα επικρατεί και στις πωλήσεις κινητήρων σαν άμεσο επακόλουθο.  Ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του σχετικά με το ποιους πληγεί αυτή η οικονομική κρίση και σε ποιους στερεί τη δυνατότητα να αποκτήσουν ένα μικρό πλωτό μέσο για ψάρεμα, οικογενειακές διακοπές κτλ.

Η κατάσταση αυτή, από την άλλη, δημιουργεί, τόνισε ο κ. Ζέης, ευκαιρίες για επίδοξους αγοραστές. Οι κατασκευαστές αλλά και αντιπρόσωποι σκαφών, προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την κρίση, χαμηλώνουν τις τιμές και εμπλουτίζουν τα σκάφη με επιπλέον εξοπλισμό, προς όφελος του καταναλωτή. Σήμερα λοιπόν είναι η καλύτερη στιγμή για αγορά σκάφους σε πραγματικά πολύ καλές ευκαιρίες.

Και βέβαια στις πιέσεις που δέχεται ένας ολόκληρος επαγγελματικός τομέας ήρθε και να προστεθεί (ειδικά για την περίπτωση της Θεσσαλονίκης είναι κυρίαρχο και όχι άδικα θέμα) το νέο νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με την ερασιτεχνική αλιεία στο Θερμαϊκό κόλπο, με καθολική απαγόρευση του υποβρύχιου ψαρέματος και θέσπιση ορίου 3 κιλών αλιευμάτων ανα σκάφος άσχετα με το πόσοι επιβάτες ψαρεύουν. Το θέμα είναι μεγάλο και θέλει σοβαρή αντιμετώπιση αλλά σε καμία περίπτωση μια μονομερής απαγόρευση δεν έλυσε ποτέ προβλήματα. Εκτός βέβαια αν κάποιος πιστεύει ότι χωρίς ψαροντούφεκο αλλά με στόλους μεγάλων επαγγελματικών αλιευτικών σκαφών και ανεξέλεγκτη παράκτια δόμηση και τη ρύπανση που συνεπάγεται το οικοσύστημα του Θερμαϊκού θα επανέλθει σε ισορροπία. Αντιδράσεις για αυτή τη ρύθμιση υπάρχουν ήδη καθώς κα επίσημη ερώτηση του ΣΕΚΑΠΛΑΣ προς το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (Γενική Διεύθυνση Αλιείας).

Κλείνοντας ανακοινωθήκαν και οι δράσεις του Σ.Ε.ΚΑ.ΠΛ.Α.Σ - Π.Ε.Ε.Υ για το νέο έτος που περιλαμβάνουν ασφαλώς τη διοργάνωση του Ναυτικού Σαλονιού για το 2010, ένα κύκλο ημερίδων με συμμετοχές από όλους του εμπλεκόμενους με προτεινόμενα θέματα τον θαλάσσιο τουρισμό, την αλιευτική πολιτική και την ασφάλεια στη θάλασσα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει επίσης και η πρόταση του συνδέσμου για καθιέρωση της τελευταίας Κυριακής κάθε Μαΐου σαν μέρας θαλάσσιας αναψυχής με σκάφος όπου θα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις σε όλα τα λιμάνια της χώρας προωθώντας ουσιαστικά το θαλάσσιο τουρισμό. Η ημερίδα ολοκληρώθηκε με την καθιερωμένη κοπή της πίτας για το 2010.          

Λάβαμε μιαν επιστολή από τον κ. Νίκο Κουτσοδόντη, Γενικό Διευθυντή της “K&G Διαχείριση Μαρινών”, την οποία σας μεταφέρουμε αυτούσια, χωρίς καμία αλλαγή. Η επιστολή έχει ως εξής:

Dear Sir,

We are already looking forward to be again in Greece with our ship. As our local press still gives the information that the new law is already valid we are still a little afraid about the situation. So we will be pleased if you could keep us informed concerning any changing or if you have any further news. As long as there is no definite situation we are afraid to proceed to Greece.

Thanks a lot!

With regards,

Christian Müller

Σε ελεύθερη μετάφραση : «Αγαπητέ κύριε, Σκοπεύουμε να έλθουμε πάλι στην Ελλάδα με το σκάφος μας. Καθώς τα τοπικά έντυπα ακόμη δίνουν την πληροφορία ότι ο νέος νόμος είναι ήδη σε ισχύ, είμαστε λίγο επιφυλακτικοί με αυτή την κατάσταση. Έτσι θα είμαστε ευτυχείς αν μπορείτε να μας κρατήσετε ενήμερους για οποιαδήποτε αλλαγή ή άλλο νέο. Για όσο δεν υπάρχει ξεκάθαρη κατάσταση φοβόμαστε να πλεύσουμε στην Ελλάδα.

Το παραπάνω μήνυμα, ένα από τα δεκάδες που λαμβάνουμε τις τελευταίες ημέρες, αφορά στην επιβολή του Ειδικού Φόρου και της Έκτακτης Εισφοράς στα σκάφη αναψυχής, και δείχνει ότι η καταστροφή του θαλάσσιου τουρισμού, που αποτέλεσε στόχο της προηγούμενης ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, έχει αρχίσει  να επιτυγχάνεται με ικανοποιητικό ρυθμό. Τούτο γιατί σιγά-σιγά οι αλλοδαποί ιδιοκτήτες σκαφών πληροφορούνται τα ισχύοντα στη χώρα μας από τα μέσα ενημέρωσης, που τροφοδοτούνται κατάλληλα από τους ανταγωνιστές μας και είτε αναβάλουν το ταξίδι προς την Ελλάδα είτε σπεύδουν να αναχωρήσουν από τα ελληνικά νερά.

Παρά τις τεράστιες και ποικίλες προσπάθειες που έχουν γίνει από διάφορους φορείς και η σημερινή ηγεσία των Υπουργείων Οικονομικών και Τουρισμού δείχνει να μην μπορεί ή να μην θέλει να αντιληφθεί το μέγεθος της ζημιάς που συντελείται . Έτσι λοιπόν αντί να επιδείξει μια τολμηρή αντίδραση λαμβάνει άτολμα και αποσπασματικά μέτρα προσπαθώντας να δώσει διέξοδο στη κατάσταση που διαμορφώνεται.

Στα πλαίσια αυτά στις 28/12/2009 εκδόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών εγκύκλιος σύμφωνα με την οποία απαλλάσσονται από την καταβολή του Ειδικού Φόρου και της Έκτακτης Εισφοράς τα σκάφη με ξένη σημαία που παραμένουν στην Ελλάδα άνω των 40 ημερών αποκλειστικά για την εκτέλεση εργασιών μετατροπής, επισκευής ή συντήρησης στην περίοδο από 01.01.2009 έως 15.11.2009.

Η απαλλαγή ισχύει με την προϋπόθεση ότι οι εργασίες έχουν γίνει σε ναυπηγοεπισκευαστική επιχείρηση εγγεγραμμένη στο Ειδικό Μητρώο που προβλέπεται από άλλο Νόμο (Ν.3551/2007). Αναφερόμαστε σε μεγάλες ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες στις οποίες φιλοξενούνται κατά κύριο λόγο τα μεγάλα σκάφη (Mega Yachts).

Δηλαδή απαλλάσσονται της φορολογίας τα σκάφη πολλών εκατομμυρίων και το χαράτσι πέφτει στους ιδιοκτήτες  των μικρότερων σκαφών (μηχανοκίνητων άνω των 10μ. και ιστιοφόρων άνω των 15μ. ), που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία (άνω του 90%) των σκαφών που ελλιμενίζονται στις μαρίνες και τα οποία επέλεξαν να παραμείνουν για συντήρηση στις ναυπηγοεπισκευαστικές μονάδες των οργανωμένων μαρινών ή άλλων καρνάγιων.

Άλλη εύλογη απορία που δημιουργείται διαβάζοντας την τελευταία εγκύκλιο είναι αν η ρύθμιση που αναφέρει θα ισχύει και με ποιο τρόπο μετά την 15.11.2009.

Προς το παρόν εμείς παρακολουθούμε τα ξένα σκάφη να φεύγουν, τους απασχολούμενους σε διάφορες δραστηριότητες γύρω από αυτά να μένουν χωρίς δουλειά, καταστήματα στις μαρίνες να κλείνουν και τον τουρισμό σε περιοχές που ζουν από τις μαρίνες να συρρικνώνεται και συνεχίζουμε να απορούμε γιατί οι αρμόδιοι δεν σπεύδουν στην κατάργηση ή πλήρη αναθεώρηση του Νόμου για την φορολόγηση των σκαφών αναψυχής.

Καταλήγοντας θέλω να επισημάνω το γεγονός ότι στα καταστήματα που πουλούν ναυτιλιακά είδη στις διάφορες μαρίνες έχουν αρχίσει να εξαντλούνται οι χάρτες και πλοηγοί που καλύπτουν τα παράλια της Κροατίας και Τουρκίας.

Σ.Σ. Εμείς, σαν ηλεκτρονικό περιοδικό στο χώρο της θάλασσας δεν κατορθώσαμε να βρούμε στοιχεία «ανάπτυξης» του θαλάσσιου τουρισμού. Εσείς;

Τα σχόλια δικά σας…

Αντιπροσωπεία του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Πολυεστερικών και Άλλων Σκαφών, Παρελκομένων, Εξαρτημάτων, Εμπόρων και Υπηρεσιών (Σ.Ε.ΚΑ.ΠΛ.Α.Σ.-Π.Ε.Ε.Υ.) με επικεφαλής τον Πρόεδρο Νικήτα Αγγελάκη συναντήθηκε με τη Διευθύντρια και τους άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες της Δ/νσης Θαλάσσιας Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων και συζήτησαν τις ακόλουθες προτάσεις/αιτήματα του Συνδέσμου, τα οποία είχαν υποβληθεί στην ίδια Υπηρεσία και εγγράφως:

ΠΡΟΤΑΣΗ 1

1. Κατάργηση του άρθρου 9 του π.δ. 68/2009 με τις διατάξεις του οποίου στον κόλπο της Θεσσαλονίκης και στο Θερμαϊκό κόλπο:

«α) Η αλιευόμενη ποσότητα ανά σκάφος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα τρία (3) κιλά ψάρια ή κεφαλόποδα κατά το εικοσιτετράωρο.

β) Κάθε ερασιτέχνης ψαράς που αλιεύει από την ακτή επιτρέπεται να αλιεύει μέχρι τρία (3) κιλά ψάρια ή κεφαλόποδα κατά το εικοσιτετράωρο.

γ) Η αλιεία με ψαροντούφεκο και η αλιεία με καμάκι, με ή χωρίς τη χρήση φωτός, απαγορεύεται».

Σήμερα για την άσκηση της ερασιτεχνικής αλιείας γενικά ισχύει το π.δ. 373/1985 το οποίο προβλέπει ότι κάθε ερασιτέχνης ψαράς επιτρέπεται να ψαρεύει συνολικά:

            α) Μέχρι πέντε (5) κιλά ψάρια ή κεφαλόποδα κατά 24ωρο, εφόσον αλιεύει με οποιοδήποτε από τα επιτρεπόμενα εργαλεία, εκτός από δίχτυα (ήδη έχουν απαγορευθεί) ή παραγάδια, με τα οποία επιτρέπεται να ψαρεύει μέχρι δέκα (10) κιλά. Εξαιρείται η περίπτωση που ένα ψάρι μόνο έχει μεγαλύτερο βάρος.

            β) Ένα μόνο άτομο του γένους των ροφοειδών (Epinephelus)

ΠΡΟΤΑΣΗ 2

2. Τροποποίηση του β.δ. 666/66 έτσι ώστε η χρονική διάρκεια ισχύος της άδειας αλιευτικού σκάφους ερασιτεχνικής αλιείας να είναι τετραετής και να ανανεώνεται εντός του τελευταίου τριμήνου πριν τη λήξη της.

Σήμερα η χρονική διάρκεια της ισχύος της άδειας είναι διετής, αρχίζει από την έκδοσή της ή την ανανέωσή της και λήγει την 31 Δεκεμβρίου του δεύτερου έτους της ισχύος της. Ανανεώνεται εντός του τελευταίου τριμήνου (Οκτώβριος – Νοέμβριος - Δεκέμβριος) πριν τη λήξη της.

ΠΡΟΤΑΣΗ 3

3. Χορήγηση ειδικής ποσόστωσης για την ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία τόνου κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 15 του άρθρου 4 του ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) αριθ. 302/2009 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Απριλίου 2009.

ΠΡΟΤΑΣΗ 4

Αναμόρφωση της Κ.Υ.Α. αριθ.ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ41/11228/

1865/9-2-2004 (ΦΕΚ 336 Β΄/2004).

Σύμφωνα με την παραπάνω Κ.Υ.Α. των Υπουργών Πολιτισμού, Γεωργίας και Εμπορικής Ναυτιλίας στους ενάλιους αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους επιτρέπεται η επαγγελματική αλιεία με όλα τα αλιευτικά εργαλεία, πλην των συρόμενων, της οστρακαλιείας, της σπογγαλιείας και της αλιείας με ψαροντούφεκο, καθώς βεβαίως και των καταδύσεων με χρήση αναπνευστικής συσκευής παροχής αέρα.

Κατά συνέπεια επιτρέπεται η αλιεία με γρι-γρι, παραγάδια, με όλα τα αγκιστρωτά εργαλεία κ.λπ., ενώ για αδιευκρίνιστους και μη κατανοητούς λόγους απαγορεύεται η αλιεία με ψαροντούφεκο.

Είναι προφανές ότι δικαιολογητικός λόγος έκδοσης της παραπάνω Κ.Υ.Α. ήταν η προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων. Όμως αυτές δεν απειλούνται από τη «δελφινιέρα» του ψαροντούφεκου και τον ψαροντουφεκά όταν θα κάνει βουτιά άπνοιας (χωρίς φιάλες). Γιατί αν ήταν αρχαιοκάπηλος θα μπορούσε να κάνει βουτιές άπνοιας χωρίς τη χρήση ψαροντούφεκου, οι οποίες όμως δεν απαγορεύονται !!!

ΠΡΟΤΑΣΗ 5

5. Ζητήθηκε, τέλος, να επανεξετασθεί κατά τις συζητήσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο των ενεργειών που έχουν ήδη αναληφθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη νέα Κοινή Αλιευτική Πολιτική (Κ.Αλ.Π), η επαναφορά σε ισχύ της διάταξης σύμφωνα με την οποία θα επιτρέπεται στους ερασιτέχνες ψαράδες η χρήση μη μανωμένων διχτυών μήκους μέχρι και εκατό μέτρα.

Αναδημοσίευση απο: www.greekdivers.com

Η ερασιτεχνική υποβρύχια αλιεία (ψαροντούφεκο) είναι άθληση, μας φέρνει σε επαφή με την φύση και μας παρέχει επιλεκτική τροφή. Είναι η αλιεία που γίνεται την ημέρα με το κράτημα της ανάσας, ενώ ταυτόχρονα η δυνατότητα του υποβρύχιου κυνηγού στο να μπορεί να επιλέγει το θήραμά του πριν πατήσει τη σκανδάλη του ψαροντούφεκού του, την καθιστά ως την πλέον επιλεκτική μορφή αλιείας

Οι ψαροκυνηγοί κινούμαστε υποβρυχίως στο, ξένο για τον ανθρώπινο οργανισμό, θαλάσσιο περιβάλλον όσο μας επιτρέπει το κράτημα μιας ανάσας. Ως εκ τούτου οι έμβιοι οργανισμοί που αλιεύουμε έχουν τη δυνατότητα διαφυγής, σε αντίθεση με όλες τις άλλες μορφές αλιείας και κυρίως τα καταστροφικά εργαλεία όπως τα συρόμενα δίκτυα που αφανίζουν στη κυριολεξία ολόκληρα κοπάδια ψαριών.

Η ερασιτεχνική υποβρύχια αλιεία συμβαδίζει με τις αρχές της σύγχρονης οικολογίας. Ένας υποβρύχιος κυνηγός στη συντριπτική πλειοψηφία των ψαρεμάτων του δε μπορεί να αλιεύσει παραπάνω από 1-2 ψάρια από το ίδιο κοπάδι, ενώ δραστηριοποιείται αποκλειστικά στη ρηχή ζώνη. Τις περισσότερες μάλιστα φορές, δεν θα αλιεύσει απολύτως τίποτα.

Η διενέργειά της διέπεται από κανόνες, νόμους και περιορισμούς όπως αυτοί έχουν επιβληθεί από την Πολιτεία. Ως ερασιτέχνες υποβρύχιοι κυνηγοί τηρούμε το υπάρχον νομικό πλαίσιο που διέπει την ερασιτεχνική αλιεία και είμαστε σε θέση να συνεργαζόμαστε με την οποιαδήποτε Λιμενική Αρχή της χώρας για την καλύτερη αστυνόμευση των θαλασσών και για την διατήρηση του ενάλιου πλούτου.

Η άμεση επαφή με τη θάλασσα και τους βυθούς της, μας καθιστά το πιο έγκυρο μάτι για την κατάστασή τους καθώς και μία από τις περισσότερο ευαισθητοποιημένες ομάδες πολιτών. Σε περιοχές όπου υπήρξε απαγόρευση του ερασιτέχνη και ειδικά του υποβρύχιου αλιέα, αυξήθηκε κατακόρυφα κάθε είδους παράνομη δραστηριότητα. Ατομικά ή ομαδικά, οι υποβρύχιοι αλιείς συμμετέχουμε ενεργά σε αρκετές περιβαλλοντικές δράσεις όπως στην αποκομιδή ρύπων και καθαρισμών παραλιών ανά την επικράτεια. Επιπλέον η ίδια η υποβρύχια δραστηριότητά μας δεν αφήνει ρύπους στους βυθούς και δεν καταστρέφει στο ελάχιστο το υποβρύχιο περιβάλλον.

Ως πολυπληθής ομάδα ταυτόχρονα, εμείς οι υποβρύχιοι κυνηγοί, συμβάλλουμε έντονα στην οικονομική ζωή του τόπου, πληρώνοντας για την έκδοση και ανανέωση ατομικών αδειών αλιείας, αγοράζοντας σκάφη αναψυχής και αλιείας, αγοράζοντας καταδυτικό εξοπλισμό, κ.α. Επιπροσθέτως τονώνουμε τις τοπικές οικονομίες απομακρυσμένων από τα κέντρα περιοχών που επιλέγουμε για να συνδυάσουμε διακοπές, ξεκούραση και υποβρύχια αλιεία με την παρέα μας και την οικογενειά μας.

Παρόλη την επιλεκτικότητα της ερασιτεχνικής υποβρύχιας αλιείας και της διαχείρισης που ασκείται μέσω αυτής, η σύγχρονη αλιεία στο σύνολό της πλήττεται λόγω της ερήμωσης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων από την ρύπανση και την ανεξέλεγκτη αλιευτική βιομηχανία της Μεσογείου. Αποτέλεσμα αυτής της ασυδωσίας είναι η μείωση της βιοποικιλότητας στα κατώτερα όρια, που για πολλά είδη είναι στα όρια της κατάρρευσης, και η πλήρης υποβάθμιση των θαλάσσιων βιοκοινοτήτων.

Απαιτούμε να καταπολεμηθεί επιτέλους κάθε παράνομη και καταστροφική μέθοδος αλιείας όπως η αλιεία με δυναμίτη, η αλιεία με συρόμενα εργαλεία και η αλιεία με δίχτυα επιφανείας και να γίνουν επιτέλους πράξη οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί της λειτουργίας των τρατών και όλων των καταστροφικών μεθόδων μαζικής αλιείας. Απαιτούμε την αποβιομηχανοποίηση των θαλασσών μας πριν αυτές μετατραπούν σε νεκρή φύση. Ζητούμε την σωστή εκπαίδευση και την καλύτερη κατάρτιση του Λιμενικού Σώματος που θα βασίζεται και στην επιστήμη της Οικολογίας. Ας σταματήσουμε επιτέλους την καταστροφή του στοιχείου που πάνω του στηριχθήκαμε και αναπτυχθήκαμε σαν λαός, ας σταματήσουμε την καταστροφή της θάλασσας.

Είμαστε αποφασισμένοι να διαφυλάξουμε το αναφαίρετο δικαίωμα μας στην άθληση και στην ερασιτεχνική αλιεία τροφής, χρησιμοποιώντας την μοναδική επιλεκτική μορφή αλιείας, αυτή του υποβρυχίου κυνηγιού. Θα είμαστε αντίθετοι σε κάθε απαγόρευση ή περιορισμό που μας αποκλείει άδικα από την αγαπημένη μας ερασιτεχνική δραστηριότητα η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη φύση και τη Μεσόγειο που μας αγκαλιάζει. Θα είμαστε αντίθετοι σε κάθε δράση της Πολιτείας που στοχεύει στο να τιμωρήσει εμάς, προς χάρη των πραγματικά υπευθύνων.

Υπογράψτε αν συμφωνείτε…στο θέμα

http://www.greekdivers.com/mag/el/node/268

Τα συναρμόδια Υπουργεία αρνούνται να λύσουν το θέμα

Από την 1^η Οκτωβρίου σταματά ο εφοδιασμός της Χώρας με βιοκαύσιμα καθώς δεν έχει εκδοθεί ακόμα η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση κατανομής Βιοντήζελ για το 2009 και τα συναρμόδια Υπουργεία, (Ανάπτυξης, Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομικών), αρνούνται να εκδώσουν ΚΥΑ προσωρινής κατανομής, όπως προβλέπει ο Νόμος. Αυτό θα οδηγήσει σε σοβαρότατη κρίση την αγορά βιοκαυσίμων καθώς η παρεμβολή των εκλογών θα καταστήσει την διακοπή αυτή πολύμηνη.

Από τον περασμένο Ιούνιο ο εφοδιασμός της Χώρας με βιοντήζελ, πραγματοποιείται με βάση μίαν άτυπη προσωρινή κατανομή που ισχύει μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου. Μετά την ημερομηνία αυτή τα διυλιστήρια δεν θα έχουν πλέον την δυνατότητα παραλαβής βιοντήζελ. Εξ άλλου, η ΚΥΑ για την κατανομή βιοντήζελ 2009 έχει καθυστερήσει και είναι αδύνατο να εκδοθεί εγκαίρως, λόγω του όγκου δουλειάς που απαιτείται για την προετοιμασία της. Αυτό σημαίνει ότι από την 1η Οκτωβρίου θα διακοπεί ο εφοδιασμός της Χώρας με βιοντήζελ. Λόγω των ειδικών συνθηκών, η διακοπή αυτή θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι δε συνέπειές της θα είναι πολλαπλές και σοβαρές:

·         Το ποσοστό υποκατάστασης καυσίμων κίνησης από βιοκαύσιμα στη Χώρα μας θα υποχωρήσει ακόμα περισσότερο από το ήδη πολύ χαμηλό ποσοστό που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα, σε σχέση με τις περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της έναντι της Ε.Ε..

·         Ο κλάδος παραγωγής βιοντήζελ, θα υποστεί ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα.

·         Η ομαλή λειτουργία της αγοράς πετρελαιοειδών θα διαταραχθεί.

·         Η απορρόφηση των ενεργειακών καλλιεργειών του έτους 2009 θα καταστεί ανέφικτη με προφανείς συνέπειες για τους αγρότες.

Ο Νόμος προβλέπει την έκδοση ΚΥΑ προσωρινής κατανομής με απολύτως σαφή και διαφανή κριτήρια και με ισχύ μέχρι την έκδοση της οριστικής, προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή της ομαλής τροφοδοσίας της αγοράς, κάτι πού προφανώς θα συμβεί την 1^η Οκτωβρίου. Η έκδοση προσωρινής ΚΥΑ αποτελεί την μόνη απολύτως διαφανή και  κατ’ απόλυτη εφαρμογή του Νόμου επιλογή. Την έχουν ζητήσει τόσο τα διυλιστήρια, όσο και οι εταιρίες του κλάδου που αντιπροσωπεύουν το 86% της αγοράς. Η δε ισχύς της θα πάψει αυτοδικαίως με την έκδοση της οριστικής. Η εμμονή των συναρμοδίων υπουργείων να μην εκδώσουν προσωρινή κατανομή, παρ’όλο που γνωρίζουν ότι χρόνος για την έκδοση της οριστικής δεν υπάρχει  και ότι οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση ενός απ΄τους βασικούς κλάδους «πράσινης ενέργειας», (την οποία όλοι υποστηρίζουν - στα λόγια), δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Ο ΕΣΠΑΒ εκφράζει την αγωνία των μελών του αλλά και του συνόλου της αγοράς για την διαφαινόμενη διάλυση του κλάδου των βιοκαυσίμων, την ώρα που σε όλο τον κόσμο γίνεται προσπάθεια προώθησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ζητάει από τα συναρμόδια υπουργεία να εφαρμόσουν τον Νόμο και να λύσουν το θέμα, έστω και την τελευταία στιγμή.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που έρχεται ένας νόμος να καταστρέψει δουλειά υποδομής πολλών ετών. Ο δύστυχος θαλάσσιος τουρισμός μας έχει περάσει τα πάνδεινα από νόμους και διατάξεις γραμμένες στο πόδι, χωρίς συναίσθηση του κακού ή της καταστροφής που φέρνουν.

Και να λοιπόν, εν μέσω μεγάλης οικονομικής κρίσης που έρχεται ένας ακόμα νόμος, καθαρά εισπρακτικός αυτή τη φορά, που μας εκπλήσσει. Σύμφωνα με τον Ν. 3790/2009 επιβάλλεται:

Α. Ειδικός Φόρος

Σε όλα τα ιδιωτικά και επαγγελματικά πλοία αναψυχής τα οποία βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια για συνολικό διάστημα άνω των 40 ημερών από 01.01.2009 και ως ακολούθως:

Μηχανοκίνητα σκάφη άνω των 10μ.

Μέχρι 13 μ.                : 300 €/μ.

Από 14μ. έως 17μ.   : 550 €/μ.

Από 18μ. έως 21μ.   : 880 €/μ.

Από 22μ. έως 25μ.   : 1.050 €/μ.

Άνω των 26μ.            : 1.300 €/μ.

Ιστιοφόρα σκάφη άνω των 15μ.

Μέχρι 20μ.                 : 200 €/μ.

Από 21μ. έως 25μ.   : 400 €/μ.

Άνω των 26μ.            : 600 €/μ.

Τα μήκη των σκαφών στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη ακέραια μονάδα.

Β. Έκτακτη Εισφορά

Σε όλα τα ιδιωτικά και επαγγελματικά πλοία αναψυχής τα οποία είναι νηολογημένα στην Ελλάδα ή βρίσκονταν στην Ελληνική Επικράτεια την 31 Μαρτίου 2009, ως ακολούθως :

Μηχανοκίνητα άνω των 10μ.

Μέχρι 13 μ.                : 300 €/μ.

Από 14μ. έως 17μ.   : 550 €/μ.

Από 18μ. έως 21μ.   : 880 €/μ.

Από 22μ. έως 25μ.   : 1.050 €/μ.

Άνω των 26μ.            : 1.300 €/μ.

Ιστιοφόρα σκάφη άνω των 15μ.

Μέχρι 20μ.                 : 200 €/μ.

Από 21μ. έως 25μ.   : 400 €/μ.

Άνω των 26μ.            : 600 €/μ.

Η Έκτακτη Εισφορά δεν επιβάλλεται σε πλοία με ξένη σημαία που παρέμειναν συνολικά λιγότερο από 40 μέρες κατά το διάστημα 01.01.09 έως 15.11.2009 και σε σκάφη που είναι ήδη νηολογημένα στους νομούς ‘Εβρου, Λέσβου, Χίου, Λήμνου, Σάμου και Δωδεκανήσου 30 ημέρες πριν την εφαρμογή του νόμου.

Σε εκπρόθεσμη ή παράλειψη καταβολής του Ειδικού Φόρου επιβάλλεται πρόσθετος φόρος 10% για κάθε μήνα καθυστέρησης ή 15% για κάθε μήνα καθυστέρησης σε πιθανή διαφορά που προκύπτει από λανθασμένη δήλωση στοιχείων . Ομοίως 10% και 5% αντίστοιχα για την Έκτακτη Εισφορά.

Οι Λιμενικές Αρχές δεν εκδίδουν άδεια απόπλου χωρίς αποδεικτικό καταβολής του Ειδικού φόρου ή/και της Έκτακτης Εισφοράς.

Σε περίπτωση ελέγχου από τις Λιμενικές Αρχές που διαπιστωθεί μη καταβολή του Ειδ. Φόρου ή της Έκτακτης Εισφοράς παρακρατούνται τα έγγραφα του σκάφους μέχρι την προσκόμιση αποδεικτικού καταβολής.

Απαγορεύεται η διενέργεια πλου αν δεν έχει υποβληθεί η προβλεπόμενη για την Έκτακτη Εισφορά δήλωση. Αλλιώς επιβάλλεται πρόστιμο από την Λιμενική Αρχή.

Και οι συνέπειες;

Σήμερα σε μια μαρίνα, το κόστος ελλιμενισμού για παράδειγμα ενός σκάφους 15μ. για ένα ολόκληρο χρόνο κυμαίνεται από 4.200 € έως 8.200 €, σε μία αγορά ιδιαίτερα ανταγωνιστική ( Ιταλία, Κροατία, Τουρκία). Ο ατυχής αλλοδαπός, ιδιοκτήτης σκάφους 15μ. που επέλεξε την Ελλάδα ως τόπο των διακοπών του καλείται τώρα να πληρώσει επιπλέον 8.250 € (Ειδ. Φόρος) και 8.250 € (Εκτ. Εισφορά). Το ποσό των 16.500€ θα προσαυξάνεται κατά 10% για κάθε μήνα καθυστέρησης.

Είναι προφανές ότι όλοι οι ξένοι που θα κληθούν να καταβάλουν αυτά τα υπέρογκα ποσά :

Δεν θα τα πληρώσουν πολύ απλά.

Θα εγκαταλείψουν όσο γίνεται ταχύτερα τα Ελληνικά χωρικά ύδατα, χωρίς καμία άδεια απόπλου ή άλλη τυπική διαδικασία.

Θα φροντίσουν να γίνει ευρύτερα γνωστό τι μπορεί να πάθει κάποιος που θα φέρει το σκάφος του στην Ελλάδα.

Οι συνέπειες από την επιβολή του Ειδικού Φόρου και της Έκτακτης Εισφοράς αναμένεται να είναι τραγικές :

α) Για τον θαλάσσιο τουρισμό που ήδη πλήττεται από άλλους προγενέστερους νόμους, κανονισμούς, ασαφείς διαδικασίες και αποφάσεις των εκάστοτε αρμοδίων.

β) Για τον τουρισμό γενικότερα αφού προσβάλλεται  η  αξιοπιστία της χώρας όταν επιβάλλει εισπρακτικά μέτρα με αναδρομική ισχύ.

γ) Για την οικονομία της χώρας αφού θα απολεσθούν πολύ περισσότερα έσοδα έναντι αυτών που πρόσκαιρα επιχειρείται να εισπραχθούν.

δ) Για τις ιδιωτικές και μη μαρίνες στις οποίες η πληρότητα και κατ’ επέκταση τα έσοδα αναμένεται να μειωθούν  σε ποσοστό άνω των 30% και μάλιστα στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Να σημειωθεί ότι οι ιδιωτικές μαρίνες στη χώρα μας καταβάλλουν στο κράτος υπέρογκα ποσά ως ενοίκια, γεγονός που σε συνδυασμό με άλλους δυσμενείς παράγοντες καθιστά την λειτουργία τους δύσκολη και επισφαλή.

ε) Για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους χώρους των τουριστικών λιμένων, όπως ναυπηγεία, τεχνικοί, συντηρητές σκαφών, χώροι εστίασης, εμπορικά καταστήματα, διανομείς καυσίμων σκαφών κ.λπ.

στ) Για τις τοπικές κοινωνίες,  ιδιαίτερα των απομακρυσμένων από την Αττική περιοχών για τις οποίες η ύπαρξη της μαρίνας αποτελεί πηγή ζωής, απασχόληση εργατικού δυναμικού και μέσο αναβάθμισης του τόπου τους.

ζ) Για τα σχέδια προσέλκυσης επενδύσεων στον τομέα ανάπτυξης τουριστικών λιμένων.

Πέραν των ανωτέρω, η εκτίμηση μας είναι ότι η απερίσκεπτη και πρόχειρα επιχειρούμενη να εφαρμοσθεί συγκεκριμένη εισπρακτική πολιτική θα οδηγήσει την χώρα μας σύντομα στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια, όπως συνέβη και στο παρελθόν, και θα καταργηθεί κάτω από την πίεση των δυσμενών συνεπειών που θα δημιουργήσει στον τουρισμό.

Ακόμη απορίες και ερωτηματικά δημιουργεί η στάση του Υπουργείου Τουριστικής Ανάπτυξης, το οποίο παρακολουθεί την όλη ιστορία από μακριά και με απάθεια που συγκλονίζει. 

Συμπερασματικά μπορούμε λοιπόν να πούμε πως σήμερα η χώρα μας επιλέγει να τιμωρήσει τον όποιο ξένο επιλέγει να επισκεφθεί και να παραμείνει με το σκάφος του στα ελληνικά νησιά και στις μαρίνες μας, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει την καλλίτερη διαφημιστική προβολή για τον θαλάσσιο τουρισμό των γειτονικών ανταγωνιστικών χωρών. Θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στο σημείο αυτό προτείνοντας το διαφημιστικό σλόγκαν «Διαμονή στις Τουρκικές μαρίνες – Δωρεάν κρουαζιέρες στα Ελληνικά νερά».