Θρύλοι & παραδόσεις
|
Η «αλς», «θάλαττα» ή θάλασσα έγινε η ψυχή των έργων ιστορικών, πεζογράφων και ποιητών. Γιατί είναι μια παρουσία ζωντανή και
αυθύπαρκτη, που διέπει τη νοοτροπία και επηρεάζει τις καταβολές του λαού μας, δημιουργώντας μαζί του έναν ιδιαίτερο στενό δεσμό.
Προστέθηκε: 25.04.2008 |
|
Το χειμώνα, όταν οι «μπουράσκες» (= βόρειοι, ψυχροί, σφοδροί άνεμοι, από τον Εύξεινο Πόντο) ροβολούσανε στο Αιγαίο, οι καπεταναίοι γυρίζανε με τα καράβια τους να γιορτάσουν τις ?γιες ημέρες των Χριστουγέννων με τις φαμίλιες τους.
Προστέθηκε: 21.12.2007 |
|
Είχα συμπληρώσει 25 χρόνια τακτικό μέλος στους «Φίλους του Εθνικού Ναυτικού Μουσείου», με πρόεδρο τον Δούκα του Εδιμβούργου, και δεν είχα επισκεφθεί ποτέ στο Γκρήνουϊτς...
Προστέθηκε: 14.12.2007 |
|
Στην αρχαιότητα, τις αφέγγαρες νύχτες, στα δύσκολα περάσματα, ανάβανε φωτιές πάνω σε ψηλούς βράχους. Φωτιές, με δαδιά, ρετσίνια, ξύλα και κάρβουνα για να βοηθήσουν τους ναυτιλομένους...
Προστέθηκε: 05.12.2007 |
|
Τον Μεσαίωνα που τα ιστιοφόρα βγήκανε στους απέραντους Ωκεανούς, η αδυσώπητη πάλη με τα στοιχεία της φύσης, δημιούργησε στους ταλαιπωρημένους ναυτικούς, θρύλους για «Πλοία φαντάσματα» και στοιχειωμένα καράβια…
Προστέθηκε: 05.12.2007 |











